JULIA SEALES ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ: ΑΝΤΖΗ ΚΟΥΝΑΔΗ
ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ
Πρώτη έκδοση Απρίλιος 2026 Τίτλος πρωτοτύπου Julia Seales, A Terribly Nasty Business, Penguin Random House, 2025 Προσαρμογή εξωφύλλου Ρεντουάν Αμζλάν © 2025, Julia Seales © 2025, Eκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ (για την ελληνική γλώσσα) ISBN 978-618-03-4818-7 ΒOΗΘ. ΚΩΔ. ΜΗΧ/ΣΗΣ 84818 Κ.Ε.Π. 6421 Κ.Π. 23382 Κατόπιν συμφωνίας με τον Random House (Penguin Random House LLC). Δεν επιτρέπεται η με οποιονδήποτε τρόπο χρήση ή αναπαραγωγή ολόκληρου ή μέρους του βιβλίου με σκοπό την εκπαίδευση τεχνολογιών ή συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης. Το παρόν έργο προστατεύεται από τη διαδικασία εξόρυξης κειμένου και δεδομένων (Άρθρο 4(3) Οδηγία (ΕΕ) 2019/790). Το παρόν έργο πνευµατικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις του Ελληνικού Nόµου (N. 2121/1993 όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήµερα) και τις διεθνείς συµβάσεις περί πνευµατικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται απολύτως η άνευ γραπτής άδειας του εκδότη κατά οποιοδήποτε µέσο ή τρόπο αντιγραφή, φωτοανατύπωση και εν γένει αναπαραγωγή, εκµίσθωση ή δανεισµός, µετάφραση, διασκευή, αναµετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε µορφή (ηλεκτρονική, µηχανική ή άλλη) και η εν γένει εκµετάλλευση του συνόλου ή µέρους του έργου. Eκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ Ιπποκράτους 118, 114 72 Αθήνα τηλ.: 211 3003500 metaixmio.gr • [email protected] Κεντρική διάθεση Ασκληπιού 18, 106 80 Αθήνα τηλ.: 210 3647433 Bιβλιοπωλεία ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ • Aσκληπιού 18, 106 80 Aθήνα τηλ.: 210 3647433 • Πολυχώρος, Ιπποκράτους 118, 114 72 Αθήνα τηλ.: 211 3003580, fax: 211 3003581 Ξένη λογοτεχνία
Julia Seales ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Άντζη Κουνάδη
Στους φίλους που έκαναν μια επαρχιωτοπούλα να νιώθει σαν στο σπίτι της στη μεγάλη πόλη Είναι η χαρά της ζωής μου να Τραγουδώ μαζί σας
Η Ένωση Τζέντλεμαν-Γειτόνων του Σουίτμπραϊαρ «Παράδοση, Ιστορία, Πίστη, Εντιμότητα, Συνέπεια» (ΠΙΠΕΣ) παρουσιάζει: ΤΗ ΛΟΝΔΡΕΖΙΚΗ ΣΕΖΟΝ Η δεσποινίς Μπεατρίς Στιλ και η συνοδός της, δεσποινίς Έλεν Μπόλτον, προσκαλούνται να παρευρεθούν στη Σεζόν που θα πραγματοποιηθεί στις τοπικές αίθουσες συγκεντρώσεων του Σουίτμπραϊαρ. Στην πρόσκληση εσωκλείεται χάρτης της γειτονιάς, καθώς και το πρόγραμμα των προσεχών εκδηλώσεων. Ανυπομονούμε να σας παρουσιάσουμε στην κοινωνία του Λονδίνου! Σημείωση: Αυτή η πρόσκληση προορίζεται αποκλειστικά για τα μέλη της Λέσχης της Τουλίπας και των Γαριφάλων και τις αντίστοιχες Σεζόν. Οι προσκλήσεις για τη Λέσχη των Ρόδων διαχειρίζονται ξεχωριστά, στην πολύ απίθανη περίπτωση που λάβετε κάποια. Συνιστούμε στις νεαρές κυρίες να μην έχουν μεγάλες προσδοκίες. Εις υγείαν!
15 1 Μια διέξοδος Στη βορειοδυτική γωνιά του Λονδίνου βρισκόταν μια γειτονιά που ονομαζόταν Σουίτμπραϊαρ, διάσημη για το θέατρό της, τους υπέροχους κήπους της και μια ατυχή επιδρομή ιπτάμενων σκίουρων. Εκεί είχε εγκατασταθεί η Μπεατρίς Στιλ, με τη συνοδό της, τη δεσποινίδα Έλεν Μπόλτον. Πέρα από τους σκίουρους, ήταν ακριβώς το είδος της γειτονιάς στην οποία ανέκαθεν ονειρευόταν να ζήσει η Μπεατρίς – όταν, βέβαια, δεν ονειρευόταν να ξεδιαλύνει φόνους. Ωστόσο, μέχρι στιγμής, η νέα της ζωή δεν ήταν ακριβώς όπως την είχε φανταστεί. Η Μπεατρίς είχε μεγαλώσει σε μια μικρή, εμμονική με τα ήθη, πόλη που ονομαζόταν Σουάμπσαϊρ, όπου πάντα φοβόταν ότι η φήμη της θα καταστρεφόταν αν αποκαλυπτόταν η μυστική της μανία με τα εγκλήματα. (Οι φρικτά κακές της ικανότητες στο σχέδιο, το κέντημα, τις μη μακάβριες συζητήσεις και τα άλλα χόμπι που ταίριαζαν σε μια «καλοαναθρεμμένη γυναίκα» δεν βοηθούσαν καθόλου την κατάσταση.) Όμως, όταν ένας τζέντλεμαν πέθανε ξαφνικά
JULIA SEALES 16 σ’ έναν χορό στην εξοχή, είχε επιτέλους την ευκαιρία να δοκιμάσει τις ικανότητές της ως ντετέκτιβ και να πιάσει τον δολοφόνο μαζί με τον υπερόπτη αλλά ομολογουμένως οξυδερκή επιθεωρητή Βίβεκ Ντρέικ. Ήταν μεγάλη ατυχία που το πτώμα ανήκε σ’ έναν πλούσιο τζέντλεμαν που θεωρούνταν υποψήφιος σύζυγος για την αδελφή της Μπεατρίς; Ναι. Ήταν ακόμα χειρότερο το γεγονός ότι η Μπεατρίς είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο δολοφόνος ήταν ο καλύτερος παιδικός της φίλος και πιθανός αρραβωνιαστικός της; Φυσικά. Ήταν καταστροφικό το γεγονός ότι ένας υπέροχος χορός είχε χαλάσει λόγω ενός πτώματος; Ίσως, αλλά όχι για τη δεσποινίδα Στιλ. Ο Ντρέικ εμφανίστηκε στην πόρτα της λίγο μετά την ολοκλήρωση της έρευνας, ζητώντας της να συνεργαστούν για να ανοίξουν ένα γραφείο ερευνών στο Λονδίνο. Η επιχείρηση χρηματοδοτήθηκε από τη νεοαποκτηθείσα ετεροθαλή αδελφή του Ντρέικ (την οποία είχε ανακαλύψει η Μπεατρίς, γεγονός που δεν τον άφηνε να ξεχάσει). Το μέλλον της Μπεατρίς είχε προδιαγραφεί, μέχρι που αναμείχθηκε η μητέρα της. «Αν πρόκειται να βοηθήσεις στη σύλληψη των δολοφόνων, πρέπει να το κάνεις με τον σωστό τρόπο: συνοδευόμενη από μια ανύπαντρη, μεσήλικη γυναίκα!» επέμεινε η κυρία Στιλ. Δεν ήθελε με τίποτα να αφήσει την Μπεατρίς να πάει στο Λονδίνο χωρίς συνοδό. Χωρίς κηδεμόνα, η Μπεατρίς θα μπορούσε να μπλέξει με κακές παρέες, να χαραμίσει τα χρήματά της, να διασυρθεί στις κοινωνικές φυλλάδες και
ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ 17 να αναγκαστεί να δουλέψει ως τραγουδίστρια όπερας για να ξεπληρώσει τα χρέη της. Η Μπεατρίς στο μεταξύ ήταν απίστευτα φάλτσα. Το σκάνδαλο θα ήταν τεράστιο. Ευτυχώς, η στενή φίλη και γειτόνισσα της οικογένειας, η δεσποινίς Μπόλτον, προσφέρθηκε να βοηθήσει χωρίς δεύτερη σκέψη. Ως επίδοξη θεατρική συγγραφέας, η δεσποινίς Μπόλτον είχε τα δικά της όνειρα να κυνηγήσει στην πόλη. Εκείνη και η σκυλίτσα της, η Μπι Μπι, θα τη συνόδευαν μετά χαράς. Η Μπεατρίς ήταν ευγνώμων για την παρέα, καθώς και για το άνετο σπίτι που νοίκιασε η δεσποινίς Μπόλτον για να μείνουν. Αυτό για το οποίο δεν ήταν ευγνώμων ήταν ο απόλυτος έλεγχος της κυρίας Στιλ πάνω στη δεσποινίδα Μπόλτον. Η Μπεατρίς γρήγορα κατάλαβε ότι «συνοδός» σήμαινε απλώς «κατάσκοπος» καθώς η κυρία Στιλ δεν είχε εγκαταλείψει την ελπίδα ότι η μεγαλύτερη κόρη της θα έκανε έναν καλό γάμο. Αν και η Μπεατρίς ήλπιζε να περάσει τις μέρες της λύνοντας εγκλήματα με τον επιθεωρητή Ντρέικ, οι πρώτοι μήνες στο Λονδίνο ήταν γεμάτοι κοινωνικές δραστηριότητες με σκοπό να βρει άντρα. Και δυστυχώς αυτός ο άντρας θα ήταν σύζυγος, όχι δολοφόνος. Έτσι βρέθηκε η Μπεατρίς σε μια δεξίωση στον κήπο, μια υπερβολικά ζεστή Τρίτη του Ιουνίου, κάνοντας τον τέταρτο γύρο της στους πενιχρούς κήπους της Λέσχης των Γαριφάλων. Είχε περάσει το απόγευμα δίπλα σε περιζήτητες κυρίες και κυρίους. Δοκίμασε το παγωτό λεμόνι, έπαιξε δύο γύρους κροκέ και σχολίασε πέντε φορές πόσο γρήγορα φαινόταν να μεγαλώνει το γρασίδι σε αυτή τη γειτονιά.
JULIA SEALES 18 Τώρα προσπαθούσε να μη λιποθυμήσει, ούτε από τη ζέστη αλλά ούτε και από την αφόρητη πλήξη. «Πρέπει να ποτίζουν συχνά το γκαζόν» είπε η δεσποινίς Μπόλτον για έκτη φορά. «Μιλώντας για νερό… αυτό το παντς είναι απαίσιο». Εκείνη και η Μπεατρίς ήταν στριμωγμένες ανάμεσα σε τέσσερις άλλες συνοδούς και τις δεσποινίδες που είχαν υπό την επίβλεψή τους, καθώς σέρνονταν στον γεμάτο υγρασία κήπο. «Έχει πικρή γεύση;» ρώτησε αμέσως η Μπεατρίς, με τα πασουμάκια της να τσαλαβουτούν στη λάσπη, και σταμάτησε απότομα. «Κάποιος μπορεί να έριξε δηλητήριο, κώνειο ή ακόμα και δαφνόνερ–» «Κανείς δεν έχει δηλητηριαστεί, Μπεατρίς» τη διαβεβαίωσε η δεσποινίς Μπόλτον. «Κι αυτό είναι καλό, οπότε μη δείχνεις τόσο απογοητευμένη». «Απλώς σκέφτηκα ότι ο λήθαργος που προκαλεί το δηλητήριο θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί όλοι εδώ συμπεριφέρονται τόσο βαρετά» αναστέναξε η Μπεατρίς. «Αυτό οφείλεται στη ζέστη και στο γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν πάθη» είπε η δεσποινίς Μπόλτον. Ήπιε άλλη μια γουλιά από το ποτό της και μετά πλατάγισε νευρικά τα χείλη της. «Αν ήταν δηλητήριο όμως–» «Τότε θα έπρεπε να πιείτε μπράντι για να εξουδετερώσετε την επίδρασή του» είπε αμέσως η Μπεατρίς. «Μπορώ να σας φέρω λίγο, για καλό και για κακό–» «Δεν είναι απαραίτητο!» Η δεσποινίς Μπόλτον έβγαλε το καπέλο της, αποκαλύπτοντας τα φιαλίδια που είχε απο-
ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ 19 θηκευμένα εκεί. Διάλεξε ένα μπουκαλάκι μπράντι, το πρόσθεσε στο ποτήρι της με το παντς και μετά φόρεσε πάλι το καπέλο της. «Η μητέρα σου επιμένει ότι τίποτα δεν πρέπει να μας εμποδίσει να συμμετάσχουμε σε αυτή τη σεζόν, οπότε ήρθα προετοιμασμένη». Στη γειτονιά της Μπεατρίς στο Λονδίνο υπήρχαν τρεις αίθουσες συγκεντρώσεων: των Ρόδων, της Τουλίπας και των Γαριφάλων. Κάθε μία φιλοξενούσε μια καλοκαιρινή σεζόν στην οποία μπορούσαν να παρευρεθούν νεαρές κυρίες και κύριοι. Φυσικά, έπρεπε να έχεις πρόσκληση. Έτσι προστατεύονταν οι ιδιωτικοί σύλλογοι από τους αχρείους. Όταν φλερτάρουν, οι έξυπνοι κύριοι και κυρίες πάντα χρησιμοποιούν προστασία. Οι προστάτιδες –παντρεμένες γυναίκες με ταλέντο στο προξενιό– επέλεγαν προσωπικά τους καλεσμένους για κάθε σεζόν. Έτσι εξασφάλιζαν ότι μια νεαρή κοπέλα θα συναντούσε τον κατάλληλο άντρα: όμορφο, ευγενικό και πλούσιο. Κι εκείνος πιθανότατα να έψαχνε μια σύζυγο που προτιμούσε να παίζει πιάνο παρά να αγωνίζεται για τη δικαιοσύνη. Η Μπεατρίς είχε καταφέρει, με κάποιον τρόπο, να λάβει προσκλήσεις για τις Λέσχες της Τουλίπας και των Γαριφάλων, όμως η μυστηριώδης ελίτ Λέσχη των Ρόδων δεν της είχε στείλει πρόσκληση. «Οι οδηγίες της μητέρας σου ήταν απλές» επανέλαβε η δεσποινίς Μπόλτον. «Να συμμετάσχεις στη Σεζόν, να παντρευτείς έναν πλούσιο άντρα και να διατηρήσεις τη φήμη της οικογένειάς σου και την επερχόμενη περιουσία, ακο-
JULIA SEALES 20 λουθώντας έναν αυστηρό κώδικα συμπεριφοράς για το υπόλοιπο της ζωής σου». «Ναι, απλές» είπε ξερά η Μπεατρίς. «Όμως υπάρχουν τόσο πολλοί άνθρωποι εδώ που δεν μπορώ ν’ αναπνεύσω, πόσο μάλλον να ξεχωρίσω από τις άλλες νεαρές κυρίες για να βρω έναν σύζυγο». Στο Σουάμπσαϊρ, μια μικρή πόλη όπου όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους, η Μπεατρίς ένιωθε ότι παρακολουθούσαν ασταμάτητα κάθε της κίνηση. Τώρα όμως ήταν σαν κάποιος να είχε δημιουργήσει εκατό Μπεατρίς και δεσποινίδες Μπόλτον και να τις είχε πετάξει όλες μαζί σε έναν κήπο, κάτι που παραβίαζε κατάφωρα τον προσωπικό χώρο. «Η λίστα καλεσμένων της Λέσχης των Γαριφάλων είναι προβληματική» συμφώνησε η δεσποινίς Μπόλτον καθώς προσπαθούσαν να περάσουν ανάμεσα από δύο νεαρές κυρίες και τις συνοδούς τους. «Θα ήταν υπέροχο αν μπορούσες να εξασφαλίσεις πρόσκληση για τη Λέσχη των Ρόδων–» «Δέχονται μόνο τα πλουσιότερα και πιο εκλεκτά μέλη της κοινωνίας στις τάξεις τους» τη διέκοψε ευγενικά μια συνοδός δίπλα στη δεσποινίδα Μπόλτον. «Η μόνη φορά που όλες οι τάξεις αναμειγνύονται είναι ο χορός μεταμφιεσμένων του Σουίτμπραϊαρ στο τέλος του καλοκαιριού». «Με συγχωρείτε, η συζήτηση είναι ιδιωτική» είπε η δεσποινίς Μπόλτον, γυρίζοντας προς τη γυναίκα. Στέκονταν σχεδόν μάγουλο με μάγουλο. Στη συνέχεια στράφηκε ξανά προς την Μπεατρίς. «Τι θράσος – να υποθέτει ότι δεν είμαστε από τα πιο πλούσια και ελίτ μέλη της κοινωνίας». «Μα δεν είμαστε» είπε η Μπεατρίς.
ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ 21 «Ναι αλλά δεν το ξέρει» ψιθύρισε η δεσποινίς Μπόλτον. «Νόμιζα ότι θα αφήναμε αυτά τα κοινωνικά παιχνίδια πίσω στο Σουάμπσαϊρ». Η Μπεατρίς αναστέναξε. «Πρέπει να συμμετάσχουμε στη Σεζόν; Εύχεστε ποτέ να μπορούσαμε απλώς… να μην ασχοληθούμε;» «Υποσχέθηκα στη μητέρα σου ότι θα σε συνοδεύσω και σκοπεύω να κρατήσω την υπόσχεσή μου» απάντησε αποφασιστικά η δεσποινίς Μπόλτον. «Την τελευταία φορά που αμέλησα τα καθήκοντά μου, παραλίγο να πεθάνεις. Δεν θα ξανακάνω το ίδιο λάθος». Τυπικά, η δεσποινίς Μπόλτον είχε δίκιο. Της είχε ανατεθεί να συνοδεύσει την Μπεατρίς στην πρώτη της υπόθεση με τον επιθεωρητή Ντρέικ. Αλλά όταν ο Ντρέικ αμφισβήτησε την αξιοπιστία της δεσποινίδας Μπόλτον, εκείνη το έσκασε, αφήνοντάς τους μόνους. Όταν η Μπεατρίς και ο Ντρέικ δέχτηκαν επίθεση από τον δολοφόνο, η δεσποινίς Μπόλτον κατηγόρησε τον εαυτό της, καθώς πίστευε ότι με το να εγκαταλείψει το πόστο της, τους άφησε εκτεθειμένους. Γλιτώνοντας κυριολεκτικά στο τσακ, αφιερώθηκε ξανά στην αποστολή της (και στα καπέλα της, τα οποία τελικά έσωσαν την κατάσταση, καθώς η λειτουργία καπέλου-αλεξίπτωτου τους έσωσε όλους από βέβαιο θάνατο). Όμως, παρά την αποφασιστικότητα της δεσποινίδας Μπόλτον, η Μπεατρίς ήξερε ακριβώς πώς να ξεφύγει από την αγαπημένη της φίλη. «Ακούσατε ότι ο κύριος Πέρσιβαλ Νας βρίσκεται κάπου εδώ γύρω;» ρώτησε αδιάφορα, και η δεσποινίς Μπόλτον
JULIA SEALES 22 άφησε το χέρι της. Τα μάτια της γούρλωσαν από έξαψη –και αναστάτωση– όπως ακριβώς είχε προβλέψει η Μπεατρίς. «Ο Πέρσιβαλ Νας; Ο αστέρας του Φίγκαρο III: Εδώ είμαστε, Φίγκαρο Ξανά;» αναφώνησε η δεσποινίς Μπόλτον. «Είμαι σίγουρη ότι θα ήταν τέλειος για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στο έργο μου. Είναι χαρισματικός, όμορφος, έχει απίστευτη άρθρωση… και δεν πιστεύω τις φήμες ότι τα μαλλιά του είναι ψεύτικα. Μακάρι να μπορούσα να τον πείσω να διαβάσει το σενάριό μου Altus – ένα εγκώμιο στις φωνές άλτο, όλο στα λατινικά. Οι άλτο* δεν έχουν ποτέ την ευκαιρία να λάμψουν, ξέρεις…» «Κάποιος είπε ότι βρισκόταν κοντά στο συντριβάνι. Πηγαίνετε να δείτε, κι εγώ θα μας σερβίρω ένα ακόμα παντς» είπε η Μπεατρίς. «Φρόντισε να μην έχει δηλητήριο» είπε η δεσποινίς Μπόλτον αφηρημένα και έφυγε. Η Μπεατρίς βεβαιώθηκε ότι η κοντή γυναίκα με το ψηλό καπέλο είχε εξαφανιστεί από το οπτικό της πεδίο και έτρεξε προς την αντίθετη κατεύθυνση, ανάμεσα σ’ ένα πλήθος ιδρωμένων καλεσμένων. Ένιωσε μια μαχαιριά ενοχής καθώς απέφευγε τις συνοδούς και τις γεμάτες ελπίδες προστατευόμενές τους. Δεν της άρεσε να λέει ψέματα στη δεσποινίδα Μπόλτον. Και πράγματι, η Μπεατρίς θα έπρεπε να ψάχνει σύζυγο, για το καλό της οικογένειάς της. Από τότε που η αδελφή της Λουίζα είχε πα- * Ο μουσικολογικός όρος άλτο, με ετυμολογική καταγωγή από τη λατινική λέξη altus (ψηλός), χρησιμοποιείται στη χορωδιακή μουσική, για να προσδιορίσει τη δεύτερη ψηλότερη φωνή, εντός του πλαισίου μιας τετραφωνίας (σοπράνο-άλτο-τενόρος-μπάσος). (Σ.τ.Μ.)
ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ 23 ντρευτεί τον φτωχό (αν και χαρισματικό) Φρανκ, η ευθύνη να εξασφαλιστεί μια περιουσία είχε πέσει στους ώμους της Μπεατρίς. Ναι, υπήρχε ακόμη η Μέρι, όμως δεν μπορούσε κανείς να εναποθέσει πολλές ελπίδες στη μικρότερη αδελφή της Μπεατρίς (ούτε μπορούσε να της βάλει κορδέλες στα μαλλιά, που, παραδόξως, ήταν πάντοτε γεμάτα χώμα). Όμως η Μπεατρίς είχε έρθει στο Λονδίνο για να βρει δολοφόνους, όχι αγαπημένους. Έτσι, παρευρισκόταν χωρίς ενθουσιασμό στις δεξιώσεις, μένοντας μόνο όσο χρειαζόταν για να κάνει αισθητή την παρουσία της. Στη συνέχεια, με την πρώτη ευκαιρία, έφευγε βιαστικά. Αυτό ακριβώς έκανε και τώρα, καθώς, παρακάμπτοντας ένα φλύαρο ιδρωμένο ζευγάρι, βούτηξε στους ψηλούς θάμνους της Λέσχης των Γαριφάλων. Η Μπεατρίς ξετρύπωσε από την άλλη πλευρά ελαφρώς ταλαιπωρημένη. Είχε μερικά σκισίματα στο λευκό μουσελένιο φόρεμά της, αλλά κατά τ’ άλλα βγήκε αλώβητη. Ίσιωσε το μπονέ της και στράφηκε για να ολοκληρώσει την απόδρασή της. «Κι εγώ βρίσκω τις πόρτες υπερτιμημένες». Μια χαρωπή φωνή την έκανε ν’ αναπηδήσει και γύρισε να δει έναν άντρα να ακουμπάει σ’ ένα δέντρο. Είχε ξανθά μαλλιά, χτενισμένα προς τα πίσω, και ήταν ξυρισμένος, αποκαλύπτοντας ένα θεληματικό πιγούνι. Κρατούσε μια πίπα στο ένα χέρι, μισοφερμένη στα χείλη του. Αρχικά, η Μπεατρίς αναρωτήθηκε αν ήταν ηθοποιός. Υπήρχαν πολλοί που τριγύριζαν στη γειτονιά, ελπίζοντας να τους ανακαλύψουν, όμως αν και αυτός ο άντρας είχε το
JULIA SEALES 24 παρουσιαστικό ηθοποιού, ήταν ντυμένος αριστοκρατικά. Παρατηρώντας τον, είδε ότι είχε τον αέρα ενός ευγενούς και κανένα ίχνος μακιγιάζ στο πρόσωπο. Αυτός ο άντρας ήταν ένας τζέντλεμαν. «Μερικές φορές μια κυρία πρέπει να κάνει θεατρική έξοδο» είπε η Μπεατρίς, νιώθοντας μια σπίθα περιέργειας. Για ποιο λόγο χασομερούσε ένας τζέντλεμαν μακριά από τη δεξίωση; «Πράγματι» συμφώνησε ο άντρας. Έφερε την πίπα στο στόμα του και ρούφηξε, σκεπτικός. Ξεφυσώντας αρκετά δαχτυλίδια καπνού, πρόσθεσε: «Την κάνει αξέχαστη». «Δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μου» είπε η Μπεατρίς, με την περιέργειά της να μετατρέπεται σε ανησυχία. Ήταν το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε μια ντετέκτιβ, άλλωστε. Η έρευνα ήταν πιο εύκολη όταν κανείς δεν της έδινε προσοχή. Αυτό συνέβαινε μέχρι τώρα στο Λονδίνο. Αλλά μόλις συνειδητοποίησε ότι στον δρόμο έξω από τη Λέσχη των Γαριφάλων δεν υπήρχε κανείς εκτός από την ίδια και αυτόν τον άντρα, η ανησυχία της μεγάλωσε. Σκέφτηκε διάφορους τρόπους επίθεσης, από το να κλοτσήσει τον άντρα στα αχαμνά μέχρι να του χώσει την πίπα στον λαιμό. Εκείνος κατέβασε την πίπα και χαμογέλασε θερμά, προφανώς αγνοώντας τις σκέψεις της. Αν και της φαινόταν παράξενα γνωστός, δεν ήταν δυνατόν να έχουν συναντηθεί, σκέφτηκε η Μπεατρίς. Ήταν στο Λονδίνο εδώ και μήνες, αλλά η σεζόν είχε μόλις αρχίσει και δεν είχε μιλήσει σχεδόν σε κανέναν περιζήτητο άντρα, πόσο μάλλον σε κάποιον τόσο όμορφο.
ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ 25 «Θα προσπαθήσω να σας ξεχάσω» τη διαβεβαίωσε ο άντρας «αν και ομολογώ… ότι θα είναι δύσκολο». Και μετά της έκλεισε, κυριολεκτικά, το μάτι. Βλέποντάς το αυτό, η Μπεατρίς έκανε επιτόπου στροφή και απομακρύνθηκε με γοργό βήμα. Είχε μάθει ότι δεν πρέπει ποτέ να εμπιστεύεσαι έναν τζέντλεμαν που είναι υπερβολικά γοητευτικός και όμορφος. Μπορεί να πρόκειται για έναν ψυχρό δολοφόνο. Στρίβοντας σε μια γωνία, ο άδειος δρόμος οδηγούσε σ’ ένα πλατύτερο σοκάκι με λουλούδια. Το Σουίτμπραϊαρ πήρε το όνομά του από τις άγριες τριανταφυλλιές που φύτρωναν παντού, με τα κλαδιά τους να τυλίγονται γύρω από φράχτες, κάγκελα και κτίρια. Το χρώμα τους πρόσθετε ζεστασιά στη γοτθική αρχιτεκτονική της γειτονιάς: γκρίζα σπίτια με πυργίσκους και κωδωνοστάσια υψώνονταν πάνω απ’ τους δρόμους, ρίχνοντας μακριές σκιές στους κήπους, με γκαργκόιλ να πλαισιώνουν κάθε πόρτα.* Οι κήποι πλαισίωναν το τοπικό θέατρο, το Σουίτ Ματζέστικ. (Δυστυχώς, το Σουίτ Ματζέστικ ήταν ο λόγος για τον οποίο υπήρχαν τόσο πολλοί περιπλανώμενοι μίμοι και ερασιτέχνες ηθοποιοί στην περιοχή. Έπαιζαν συνεχώς μονο- * Οι κάτοικοι του Σουίτμπραϊαρ είχαν εμμονή με τα γκαργκόιλ, καθώς πίστευαν ότι αυτά τα πέτρινα τέρατα-φύλακες τους προστάτευαν από «την αρχαία κατάρα του λύκου». Η Μπεατρίς δεν καταλάβαινε αυτή την τυχαία εμμονή. Στη δική της γενέτειρα, δεν υπήρχε ούτε ένα γκαργκόιλ και ποτέ δεν είχε υπάρξει πρόβλημα με λύκους ή κατάρες. Τουλάχιστον, δεν είχε επιβεβαιωθεί ποτέ κάτι. (Σ.τ.Σ.)
JULIA SEALES 26 λόγους με την ελπίδα ότι κάποιος σκηνοθέτης θα περνούσε απoκεί και θα ανακάλυπτε το ταλέντο τους.) Το Σουίτμπραϊαρ ήταν χωρισμένο σε τέσσερα τμήματα και η Μπεατρίς, εκείνη τη στιγμή, βρισκόταν στη νοτιοανατολική γωνία. Ονομαζόταν Συνοικία των Γαριφάλων, από την κοινωνική λέσχη από την οποία είχε μόλις ξεφύγει. Εκεί βρισκόταν επίσης το μικρό γραφείο του επιθεωρητή Ντρέικ και της Μπεατρίς, που ήταν και ο προορισμός της. Η κυρία Στιλ είχε την εντύπωση ότι η Μπεατρίς έκανε περιστασιακά «δουλειές γραμματέως» σ’ αυτό το γραφείο (συνοδευόμενη από τη δεσποινίδα Μπόλτον, φυσικά). Η Μπεατρίς ήξερε ότι η μητέρα της το επέτρεπε μόνο επειδή πίστευε πως αυτό θα κρατούσε το νοσηρό ενδιαφέρον της κόρης της «υπό έλεγχο και κρυφό». Η Σούζαν Στιλ και η Έλεν Μπόλτον δεν γνώριζαν ότι η Μπεατρίς το έσκαγε τακτικά για να περάσει όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο με τα μακάβρια ενδιαφέροντά της – και η ίδια ήλπιζε να συνεχίσει έτσι. Το απόγευμα έφτανε στο τέλος του, αν και η ζέστη της ημέρας παρέμενε. Στην κεντρική πλατεία, ο δρόμος δεν ήταν καθόλου άδειος: οι Λονδρέζοι κάθονταν στα τραπεζάκια μπροστά απ’ τα εστιατόρια, πίνοντας ποτά, κύριοι φώναζαν άμαξες, και ζευγάρια περπατούσαν αγκαζέ στα πλακόστρωτα δρομάκια. Μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα φαινόταν να έχει κατακλύσει την πόλη, μαζί με τη ζέστη, και τα μάτια των ανθρώπων έλαμπαν. Μια joie de vivre, θα μπορούσε να πει κανείς, αν ήταν αναγκασμένος να μιλήσει γαλλικά. Η Μπεατρίς παρακολουθούσε μια συγκεκριμένη ομάδα:
ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ 27 τις κομψές κυρίες που είχαν βγει για βόλτα. Από τα κομψά φορέματα μέχρι την αυτοπεποίθησή τους, ακτινοβολούσαν κοσμοπολιτισμό, που η Μπεατρίς ζήλευε. Θα γινόταν ποτέ σαν αυτές τις γυναίκες της πόλης, που περπατούσαν με τέτοια άνεση, με την αίσθηση ότι ανήκαν εκεί; Μια άμαξα που πέρασε με ταχύτητα την έβγαλε από τις σκέψεις της. Ένα χέρι την άρπαξε και την τράβηξε πίσω, και γυρνώντας είδε έναν ψηλό άντρα. Ένιωσε ένα ρίγος ενθουσιασμού όταν είδε ότι κρατούσε ένα κρανίο… Μέχρι που συνειδητοποίησε ότι ήταν ψεύτικο και ότι το χρησιμοποιούσε ως αξεσουάρ για ένα αυτοσχέδιο σονέτο. «Δεν έδωσε σημασία ούτε στην άμαξα ούτε σε μένα, το κορίτσι που φορούσε ένα φόρεμα από τα περασμένα» άρχισε λυπημένα. «Παραλίγο να πεθάνει εδώ, στον δρόμο – αν δεν ήταν αυτός ο νεαρός με τα αντανακλαστικά τα φημισμένα…» «Ναι, σας ευχαριστώ» είπε η Μπεατρίς, ρίχνοντας ένα νόμισμα στο αναποδογυρισμένο καπέλο στα πόδια του άντρα. «Πρέπει όμως να ξέρετε ότι τα “περασμένα” και τα “φημισμένα” δεν είναι και τόσο πετυχημένη ομοιοκαταληξία–» «Την πήρα μακριά από βέβαιο θάνατο, της έσωσα τη ζωή εδώ μπροστά στα μάτια σας» συνέχισε ο άντρας δυνατά. Κόσμος άρχισε να μαζεύεται για ν’ ακούσει το ποίημα και η Μπεατρίς απομακρύνθηκε από τους άλλους, χωρίς να ενδιαφέρεται για περισσότερες ατάκες σχετικά με το παραλίγο ατύχημά της με την άμαξα. Αλλά μόλις νόμιζε ότι είχε ξεφύγει από τον καλλιτέχνη, αυτός εμφανίστηκε ξανά μπροστά της. «Και πώς θα μου το ανταποδώσει, ρωτώ;» είπε δυνατά.
JULIA SEALES 28 «Δίνοντας το πορτρέτο μου σε έναν γνωστό σκηνοθέτη». Με μια θεατρική κίνηση, ο καλλιτέχνης του δρόμου έδωσε στην Μπεατρίς μια περγαμηνή με το πρόσωπό του σχεδιασμένο και μια λίστα με τους ρόλους που είχε παίξει. «Δεν ξέρω κανέναν σκηνοθέτη. Δεν έχω καθόλου διασυνδέσεις!» επέμεινε η Μπεατρίς, αλλά ο άντρας είχε ήδη ξεκινήσει ένα νέο σονέτο για την ομορφιά των γυναικών που περνούσαν. Σίγουρα θα τελείωνε με το ίδιο κακόγουστο δίστιχο που είχε μόλις ακούσει, σκέφτηκε η Μπεατρίς καθώς έβαζε το πορτρέτο του άντρα στην τσάντα της και συνέχιζε τον δρόμο της. Το Λονδίνο ήταν τόσο διαφορετικό από το Σουάμπσαϊρ. Δεν ήταν μόνο οι καλλιτέχνες του δρόμου. Η πόλη έβραζε από ζέστη και ενέργεια και… μια μυρωδιά φόνου; Όχι, συνειδητοποίησε καθώς απέφυγε το πιτσίλισμα από κάποιο υγρό – κάποιος άδειαζε ένα δοχείο νυκτός από ένα παράθυρο ψηλά. «Προσοχή, σκίουρος!» φώναξε κάποιος άλλος, και η ομάδα των καλοντυμένων, κοσμοπολίτικων κυριών μπροστά από την Μπεατρίς έσκυψε. Η Μπεατρίς δεν πρόλαβε να αντιδράσει και το ιπτάμενο τρωκτικό εμφανίστηκε από το πουθενά. Τη χτύπησε στο πρόσωπο και αυτή έπεσε προς τα πίσω. (Η Συνοικία των Γαριφάλων ήταν η πιο προσιτή οικονομικά περιοχή της γειτονιάς, καθώς είχε το χειρότερο πρόβλημα με τις επιδρομές των σκίουρων.) «Πρόσεχε πού πας» την επέπληξε ένας περαστικός, σπρώχνοντας την Μπεατρίς εκνευρισμένος.
ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ 29 Έκανε στην άκρη του πεζοδρομίου και ακούμπησε με δύναμη το κορμί της στον δροσερό πέτρινο τοίχο ενός καταστήματος, μέχρι που τελικά συνήλθε. Ακόμα και αν λάμβανε υπόψη τις συχνές χαλαζοθύελλες και τις χιονολακκούβες της γενέτειράς της, δεν είχε ποτέ ξαναζήσει τόσο πολλές επιθανάτιες εμπειρίες σε μια απλή βόλτα. Ήταν λαχανιασμένη και ταραγμένη όταν επιτέλους έφτασε στον προορισμό της: ένα μικρό γραφείο με διακριτικά χρυσά γράμματα στην πόρτα: «ΕΡΕΥΝΕΣ ΝτΣ». Τα αρχικά έκαναν την καρδιά της να χτυπήσει δυνατά. Θα πίστευε ποτέ βλέποντας το «Σ» στην ταμπέλα ότι σήμαινε «Στιλ;» Θα πίστευε ποτέ πραγματικά ότι ήταν το άλλο μισό ενός πραγματικού γραφείου ντετέκτιβ στο Λονδίνο; Η ζωή της στην πόλη δεν ήταν ακριβώς όπως την είχε φανταστεί, αλλά αυτό, τουλάχιστον, έμοιαζε μ’ ένα όνειρο που είχε πάρει σάρκα και οστά. Άνοιξε με δύναμη την πόρτα και μπήκε μέσα, σ’ ένα μικρό δωμάτιο με δύο γραφεία ξεχειλισμένα με γράμματα και σημειωματάρια. Ράφια γεμάτα με βιβλία κάλυπταν τους τοίχους και δύο πολυθρόνες ήταν στραμμένες προς μια καρέκλα με ρίγες. Ανάμεσα στις δύο πολυθρόνες βρισκόταν μια σκακιέρα πάνω σε ένα μαονένιο τραπεζάκι, με μια παρτίδα στη μέση. Το χρυσό φως του ήλιου έλουζε τον χώρο, χαρίζοντας λάμψη στο άνετο γραφείο. Όταν η Μπεατρίς μπήκε μέσα, είδε έναν γνώριμο, ψηλό Ινδό που φορούσε ένα τσαλακωμένο κοστούμι κι ένα κάλυμμα στο μάτι. Αν και ήταν κατσουφιασμένος, κατάλαβε, από τη λάμψη στο άλλο μάτι, ότι χαιρόταν που την έβλεπε.
JULIA SEALES 30 Ανταποκρίθηκε στο αυστηρό του βλέμμα μ’ ένα χαμόγελο. Για μια στιγμή νόμισε ότι είδε τις γωνίες του στόματός του να τρεμοπαίζουν, αλλά μετά εκείνος έσφιξε τα δόντια του και πήρε μια ακόμα πιο βλοσυρή έκφραση. «Δεσποινίς Στιλ» είπε ο επιθεωρητής Βίβεκ Ντρέικ. «Καιρός ήταν».
ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ 31 Αγαπητή Μπεατρίς, Ελπίζω ότι εσύ και η δεσποινίς Μπόλτον έχετε ξεκινήσει καλά τη θερινή περίοδο. Τώρα που έπιασαν οι ζέστες, θα ξεκινήσουν και οι δεξιώσεις… και μαζί τους οι κατάλληλοι άντρες! Χαίρομαι που σου αρέσει το αρχοντικό στο Λονδίνο. Υπάρχει πράγματι ένα τόσο τρομακτικό γκαργκόιλ πάνω από την πόρτα ή ήταν κάποιο είδος αυτοπροσωπογραφίας στην τελευταία σου επιστολή; Σε κάθε περίπτωση, σε παρακαλώ ΜΗ στείλεις άλλα σχέδια στην αλληλογραφία μας. Χρησιμοποίησε μόνο λέξεις για να μου περιγράψεις τη ζωή σου στο Λονδίνο και γλίτωσέ με από τους εφιάλτες. Όσον αφορά τις δουλειές εδώ στο Σουάμπσαϊρ: η Λουίζα, ο Φρανκ και η ανιψιά σου, η μικρή Μπι Μπι, είναι καλά και σου στέλνουν χαιρετίσματα. Θα ήθελαν να σε επισκεφτούν στην πόλη, αλλά, καθώς ο Φρανκ είναι άφραγκος, πέρα από το ένα μίζερο μέγαρο που έχει, δεν έχουν χρήματα για άμαξα. Η Μέρι μου ζήτησε να σου μεταφέρω τα συναισθήματά της, αλλά ξέχασα τι ήταν. Ωστόσο, πες στη δεσποινίδα Μπόλτον ότι φροντίζει πολύ καλά το Φάουνα Μάνορ· ερεύνησε το περιστατικό με τα ουρλιαχτά και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Ο πατέρας σου στέλνει τους χαιρετισμούς του σε ξεχωριστή επιστολή, αν και πιστεύω ότι την έγραψε με αόρατο μελάνι. Θα επαναλάβω το μήνυμά του εδώ, αλ-
JULIA SEALES 32 λά δεν μιλάμε μεταξύ μας, καθώς ανατίναξε τη σκάλα ως μέρος ενός ηλίθιου αστείου και δεν έχει να προτείνει πώς θα πληρώσουμε τις επισκευές. Τα νεύρα μου, και η κουπαστή, μπορεί να μην αναρρώσουν ποτέ. Παρ’ όλα αυτά, είμαστε πραγματικά υπέροχα, αν εξαιρέσεις ότι γινόμαστε όλο και πιο φτωχοί, μέρα με τη μέρα, ο τραπεζικός μας λογαριασμός έχει στεγνώσει, το ηθικό μας είναι πεσμένο, δεν έχουμε πρόσβαση σε κανένα δωμάτιο στον επάνω όροφο… όλα αυτά θα μπορούσαν να αλλάξουν, φυσικά, αν κάνεις έναν καλό γάμο. Γι’ αυτό πρέπει να σου υπενθυμίσω, Μπεατρίς, ότι βρίσκεσαι στο Λονδίνο για να συμμετάσχεις στη Σεζόν. Δεν πρέπει να αποσπάται η προσοχή σου από μακάβριες φαντασιώσεις, γραμματειακές υποχρεώσεις ή έναν συγκεκριμένο επιθεωρητή. (Δώσε τις ευχές μου στον κύριο Ντρέικ, παρεμπιπτόντως.) Το Σουίτμπραϊαρ είναι μια αξιοσέβαστη γειτονιά, με τρεις υπέροχες λέσχες: των Γαριφάλων και της Τουλίπας έχουν προωθήσει πολλούς συμφέροντες γάμους, αλλά φυσικά πρέπει να προσπαθήσεις να μπεις στη λίστα της Λέσχης των Ρόδων. Σύμφωνα με τις κοινωνικές στήλες, μεταξύ των μελών του συγκαταλέγονται οι πλουσιότεροι τζέντλεμαν. Να θυμάσαι ότι γερνάς όλο και περισσότερο και παραμένεις ανύπαντρη κάθε μέρα που περνάει. Πρέπει να προσπαθήσεις να βρεις σύζυγο πριν γεμίσεις ρυτίδες. Είναι διακριτικές στους άντρες, αλλά αντιαισθητικές στις γυναίκες.
ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ 33 Ελπίζω να επιστρέψεις στο Σουάμπσαϊρ μόλις εξασφαλίσεις τα χρήματα τη χείρα ενός συζύγου. Μου λείπεις, γλυκιά μου. Σου στέλνω όλη μου την αγάπη, Η μητέρα σου, Σούζαν Στιλ
ISBN: 978-618-03-4818-7 ΒΟΗΘ. ΚΩΔ. MHX/ΣΗΣ 84818 Αφού πραγματοποίησε το όνειρο της ζωής της –να εξιχνιάσει μια υπόθεση δολοφονίας– η Μπεατρίς Στιλ νιώθει ότι όλα μπαίνουν επιτέλους στη θέση τους. Άφησε πίσω της τη συντηρητική κοινότητα του Σουάμπσαϊρ και μετακόμισε στο Λονδίνο, πάντα με τη συνοδεία της αξιόπιστης δεσποινίδας Μπόλτον. Εγκαταστάθηκαν σε μια υπέροχη γειτονιά, το Σουίτμπραϊαρ, γνωστή για το θέατρο Σουίτ Ματζέστικ, τους γραφικούς κήπους και ένα τσούρμο ιπτάμενων σκίουρων. Εκεί βρίσκεται επίσης και το γραφείο «Έρευνες ΝτΣ» που άνοιξε μαζί με τον ευέξαπτο, ενοχλητικά λογικό επιθεωρητή Ντρέικ για να λύσουν τα βίαια και συναρπαστικά εγκλήματα της πόλης. Τίποτα δεν πηγαίνει όμως όπως ήθελε. Ο λόρδος Χάξλεϊ, φημισμένος ντετέκτιβ και παλιός έρωτας της Μπεατρίς, εξακολουθεί να θεωρείται ο πραγματικός ερευνητής του Λονδίνου, οπότε οι μόνες υποθέσεις που μένουν για την Μπεατρίς και τον Ντρέικ αφορούν χαμένα κατοικίδια. Όχι ότι η Μπεατρίς έχει και πολύ χρόνο για την εξιχνίαση εγκλημάτων, καθώς η μητέρα της εξακολουθεί να περιμένει από εκείνη να βρει έναν κατάλληλο, δηλαδή έναν πλούσιο, σύζυγο. Μέχρι που μια σειρά δολοφονιών ρίχνει την Μπεατρίς και τον Ντρέικ στη δίνη ενός σκανδάλου που φέρνει σε σύγκρουση τους πλουσιότερους της γειτονιάς με την καλλιτεχνική κοινότητα, σπέρνοντας το χάος στην πόλη. Καθώς ακολουθούν τα ίχνη μέσα σε αίθουσες χορού, μυστικά καταστήματα και παράξενες όπερες, η Μπεατρίς πρέπει να επιβιώσει από τις απειλές που δέχεται – πριν να είναι πολύ αργά. Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΤΗΣ ΜΠΕΑΤΡΙΣ ΣΤΙΛ
www.metaixmio.grRkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=