JULIA SEALES 16 σ’ έναν χορό στην εξοχή, είχε επιτέλους την ευκαιρία να δοκιμάσει τις ικανότητές της ως ντετέκτιβ και να πιάσει τον δολοφόνο μαζί με τον υπερόπτη αλλά ομολογουμένως οξυδερκή επιθεωρητή Βίβεκ Ντρέικ. Ήταν μεγάλη ατυχία που το πτώμα ανήκε σ’ έναν πλούσιο τζέντλεμαν που θεωρούνταν υποψήφιος σύζυγος για την αδελφή της Μπεατρίς; Ναι. Ήταν ακόμα χειρότερο το γεγονός ότι η Μπεατρίς είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο δολοφόνος ήταν ο καλύτερος παιδικός της φίλος και πιθανός αρραβωνιαστικός της; Φυσικά. Ήταν καταστροφικό το γεγονός ότι ένας υπέροχος χορός είχε χαλάσει λόγω ενός πτώματος; Ίσως, αλλά όχι για τη δεσποινίδα Στιλ. Ο Ντρέικ εμφανίστηκε στην πόρτα της λίγο μετά την ολοκλήρωση της έρευνας, ζητώντας της να συνεργαστούν για να ανοίξουν ένα γραφείο ερευνών στο Λονδίνο. Η επιχείρηση χρηματοδοτήθηκε από τη νεοαποκτηθείσα ετεροθαλή αδελφή του Ντρέικ (την οποία είχε ανακαλύψει η Μπεατρίς, γεγονός που δεν τον άφηνε να ξεχάσει). Το μέλλον της Μπεατρίς είχε προδιαγραφεί, μέχρι που αναμείχθηκε η μητέρα της. «Αν πρόκειται να βοηθήσεις στη σύλληψη των δολοφόνων, πρέπει να το κάνεις με τον σωστό τρόπο: συνοδευόμενη από μια ανύπαντρη, μεσήλικη γυναίκα!» επέμεινε η κυρία Στιλ. Δεν ήθελε με τίποτα να αφήσει την Μπεατρίς να πάει στο Λονδίνο χωρίς συνοδό. Χωρίς κηδεμόνα, η Μπεατρίς θα μπορούσε να μπλέξει με κακές παρέες, να χαραμίσει τα χρήματά της, να διασυρθεί στις κοινωνικές φυλλάδες και
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=