ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ 25 «Θα προσπαθήσω να σας ξεχάσω» τη διαβεβαίωσε ο άντρας «αν και ομολογώ… ότι θα είναι δύσκολο». Και μετά της έκλεισε, κυριολεκτικά, το μάτι. Βλέποντάς το αυτό, η Μπεατρίς έκανε επιτόπου στροφή και απομακρύνθηκε με γοργό βήμα. Είχε μάθει ότι δεν πρέπει ποτέ να εμπιστεύεσαι έναν τζέντλεμαν που είναι υπερβολικά γοητευτικός και όμορφος. Μπορεί να πρόκειται για έναν ψυχρό δολοφόνο. Στρίβοντας σε μια γωνία, ο άδειος δρόμος οδηγούσε σ’ ένα πλατύτερο σοκάκι με λουλούδια. Το Σουίτμπραϊαρ πήρε το όνομά του από τις άγριες τριανταφυλλιές που φύτρωναν παντού, με τα κλαδιά τους να τυλίγονται γύρω από φράχτες, κάγκελα και κτίρια. Το χρώμα τους πρόσθετε ζεστασιά στη γοτθική αρχιτεκτονική της γειτονιάς: γκρίζα σπίτια με πυργίσκους και κωδωνοστάσια υψώνονταν πάνω απ’ τους δρόμους, ρίχνοντας μακριές σκιές στους κήπους, με γκαργκόιλ να πλαισιώνουν κάθε πόρτα.* Οι κήποι πλαισίωναν το τοπικό θέατρο, το Σουίτ Ματζέστικ. (Δυστυχώς, το Σουίτ Ματζέστικ ήταν ο λόγος για τον οποίο υπήρχαν τόσο πολλοί περιπλανώμενοι μίμοι και ερασιτέχνες ηθοποιοί στην περιοχή. Έπαιζαν συνεχώς μονο- * Οι κάτοικοι του Σουίτμπραϊαρ είχαν εμμονή με τα γκαργκόιλ, καθώς πίστευαν ότι αυτά τα πέτρινα τέρατα-φύλακες τους προστάτευαν από «την αρχαία κατάρα του λύκου». Η Μπεατρίς δεν καταλάβαινε αυτή την τυχαία εμμονή. Στη δική της γενέτειρα, δεν υπήρχε ούτε ένα γκαργκόιλ και ποτέ δεν είχε υπάρξει πρόβλημα με λύκους ή κατάρες. Τουλάχιστον, δεν είχε επιβεβαιωθεί ποτέ κάτι. (Σ.τ.Σ.)
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=