JULIA SEALES 26 λόγους με την ελπίδα ότι κάποιος σκηνοθέτης θα περνούσε απoκεί και θα ανακάλυπτε το ταλέντο τους.) Το Σουίτμπραϊαρ ήταν χωρισμένο σε τέσσερα τμήματα και η Μπεατρίς, εκείνη τη στιγμή, βρισκόταν στη νοτιοανατολική γωνία. Ονομαζόταν Συνοικία των Γαριφάλων, από την κοινωνική λέσχη από την οποία είχε μόλις ξεφύγει. Εκεί βρισκόταν επίσης το μικρό γραφείο του επιθεωρητή Ντρέικ και της Μπεατρίς, που ήταν και ο προορισμός της. Η κυρία Στιλ είχε την εντύπωση ότι η Μπεατρίς έκανε περιστασιακά «δουλειές γραμματέως» σ’ αυτό το γραφείο (συνοδευόμενη από τη δεσποινίδα Μπόλτον, φυσικά). Η Μπεατρίς ήξερε ότι η μητέρα της το επέτρεπε μόνο επειδή πίστευε πως αυτό θα κρατούσε το νοσηρό ενδιαφέρον της κόρης της «υπό έλεγχο και κρυφό». Η Σούζαν Στιλ και η Έλεν Μπόλτον δεν γνώριζαν ότι η Μπεατρίς το έσκαγε τακτικά για να περάσει όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο με τα μακάβρια ενδιαφέροντά της – και η ίδια ήλπιζε να συνεχίσει έτσι. Το απόγευμα έφτανε στο τέλος του, αν και η ζέστη της ημέρας παρέμενε. Στην κεντρική πλατεία, ο δρόμος δεν ήταν καθόλου άδειος: οι Λονδρέζοι κάθονταν στα τραπεζάκια μπροστά απ’ τα εστιατόρια, πίνοντας ποτά, κύριοι φώναζαν άμαξες, και ζευγάρια περπατούσαν αγκαζέ στα πλακόστρωτα δρομάκια. Μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα φαινόταν να έχει κατακλύσει την πόλη, μαζί με τη ζέστη, και τα μάτια των ανθρώπων έλαμπαν. Μια joie de vivre, θα μπορούσε να πει κανείς, αν ήταν αναγκασμένος να μιλήσει γαλλικά. Η Μπεατρίς παρακολουθούσε μια συγκεκριμένη ομάδα:
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=