ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ 27 τις κομψές κυρίες που είχαν βγει για βόλτα. Από τα κομψά φορέματα μέχρι την αυτοπεποίθησή τους, ακτινοβολούσαν κοσμοπολιτισμό, που η Μπεατρίς ζήλευε. Θα γινόταν ποτέ σαν αυτές τις γυναίκες της πόλης, που περπατούσαν με τέτοια άνεση, με την αίσθηση ότι ανήκαν εκεί; Μια άμαξα που πέρασε με ταχύτητα την έβγαλε από τις σκέψεις της. Ένα χέρι την άρπαξε και την τράβηξε πίσω, και γυρνώντας είδε έναν ψηλό άντρα. Ένιωσε ένα ρίγος ενθουσιασμού όταν είδε ότι κρατούσε ένα κρανίο… Μέχρι που συνειδητοποίησε ότι ήταν ψεύτικο και ότι το χρησιμοποιούσε ως αξεσουάρ για ένα αυτοσχέδιο σονέτο. «Δεν έδωσε σημασία ούτε στην άμαξα ούτε σε μένα, το κορίτσι που φορούσε ένα φόρεμα από τα περασμένα» άρχισε λυπημένα. «Παραλίγο να πεθάνει εδώ, στον δρόμο – αν δεν ήταν αυτός ο νεαρός με τα αντανακλαστικά τα φημισμένα…» «Ναι, σας ευχαριστώ» είπε η Μπεατρίς, ρίχνοντας ένα νόμισμα στο αναποδογυρισμένο καπέλο στα πόδια του άντρα. «Πρέπει όμως να ξέρετε ότι τα “περασμένα” και τα “φημισμένα” δεν είναι και τόσο πετυχημένη ομοιοκαταληξία–» «Την πήρα μακριά από βέβαιο θάνατο, της έσωσα τη ζωή εδώ μπροστά στα μάτια σας» συνέχισε ο άντρας δυνατά. Κόσμος άρχισε να μαζεύεται για ν’ ακούσει το ποίημα και η Μπεατρίς απομακρύνθηκε από τους άλλους, χωρίς να ενδιαφέρεται για περισσότερες ατάκες σχετικά με το παραλίγο ατύχημά της με την άμαξα. Αλλά μόλις νόμιζε ότι είχε ξεφύγει από τον καλλιτέχνη, αυτός εμφανίστηκε ξανά μπροστά της. «Και πώς θα μου το ανταποδώσει, ρωτώ;» είπε δυνατά.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=