JULIA SEALES 28 «Δίνοντας το πορτρέτο μου σε έναν γνωστό σκηνοθέτη». Με μια θεατρική κίνηση, ο καλλιτέχνης του δρόμου έδωσε στην Μπεατρίς μια περγαμηνή με το πρόσωπό του σχεδιασμένο και μια λίστα με τους ρόλους που είχε παίξει. «Δεν ξέρω κανέναν σκηνοθέτη. Δεν έχω καθόλου διασυνδέσεις!» επέμεινε η Μπεατρίς, αλλά ο άντρας είχε ήδη ξεκινήσει ένα νέο σονέτο για την ομορφιά των γυναικών που περνούσαν. Σίγουρα θα τελείωνε με το ίδιο κακόγουστο δίστιχο που είχε μόλις ακούσει, σκέφτηκε η Μπεατρίς καθώς έβαζε το πορτρέτο του άντρα στην τσάντα της και συνέχιζε τον δρόμο της. Το Λονδίνο ήταν τόσο διαφορετικό από το Σουάμπσαϊρ. Δεν ήταν μόνο οι καλλιτέχνες του δρόμου. Η πόλη έβραζε από ζέστη και ενέργεια και… μια μυρωδιά φόνου; Όχι, συνειδητοποίησε καθώς απέφυγε το πιτσίλισμα από κάποιο υγρό – κάποιος άδειαζε ένα δοχείο νυκτός από ένα παράθυρο ψηλά. «Προσοχή, σκίουρος!» φώναξε κάποιος άλλος, και η ομάδα των καλοντυμένων, κοσμοπολίτικων κυριών μπροστά από την Μπεατρίς έσκυψε. Η Μπεατρίς δεν πρόλαβε να αντιδράσει και το ιπτάμενο τρωκτικό εμφανίστηκε από το πουθενά. Τη χτύπησε στο πρόσωπο και αυτή έπεσε προς τα πίσω. (Η Συνοικία των Γαριφάλων ήταν η πιο προσιτή οικονομικά περιοχή της γειτονιάς, καθώς είχε το χειρότερο πρόβλημα με τις επιδρομές των σκίουρων.) «Πρόσεχε πού πας» την επέπληξε ένας περαστικός, σπρώχνοντας την Μπεατρίς εκνευρισμένος.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=