ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΘΛΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ 29 Έκανε στην άκρη του πεζοδρομίου και ακούμπησε με δύναμη το κορμί της στον δροσερό πέτρινο τοίχο ενός καταστήματος, μέχρι που τελικά συνήλθε. Ακόμα και αν λάμβανε υπόψη τις συχνές χαλαζοθύελλες και τις χιονολακκούβες της γενέτειράς της, δεν είχε ποτέ ξαναζήσει τόσο πολλές επιθανάτιες εμπειρίες σε μια απλή βόλτα. Ήταν λαχανιασμένη και ταραγμένη όταν επιτέλους έφτασε στον προορισμό της: ένα μικρό γραφείο με διακριτικά χρυσά γράμματα στην πόρτα: «ΕΡΕΥΝΕΣ ΝτΣ». Τα αρχικά έκαναν την καρδιά της να χτυπήσει δυνατά. Θα πίστευε ποτέ βλέποντας το «Σ» στην ταμπέλα ότι σήμαινε «Στιλ;» Θα πίστευε ποτέ πραγματικά ότι ήταν το άλλο μισό ενός πραγματικού γραφείου ντετέκτιβ στο Λονδίνο; Η ζωή της στην πόλη δεν ήταν ακριβώς όπως την είχε φανταστεί, αλλά αυτό, τουλάχιστον, έμοιαζε μ’ ένα όνειρο που είχε πάρει σάρκα και οστά. Άνοιξε με δύναμη την πόρτα και μπήκε μέσα, σ’ ένα μικρό δωμάτιο με δύο γραφεία ξεχειλισμένα με γράμματα και σημειωματάρια. Ράφια γεμάτα με βιβλία κάλυπταν τους τοίχους και δύο πολυθρόνες ήταν στραμμένες προς μια καρέκλα με ρίγες. Ανάμεσα στις δύο πολυθρόνες βρισκόταν μια σκακιέρα πάνω σε ένα μαονένιο τραπεζάκι, με μια παρτίδα στη μέση. Το χρυσό φως του ήλιου έλουζε τον χώρο, χαρίζοντας λάμψη στο άνετο γραφείο. Όταν η Μπεατρίς μπήκε μέσα, είδε έναν γνώριμο, ψηλό Ινδό που φορούσε ένα τσαλακωμένο κοστούμι κι ένα κάλυμμα στο μάτι. Αν και ήταν κατσουφιασμένος, κατάλαβε, από τη λάμψη στο άλλο μάτι, ότι χαιρόταν που την έβλεπε.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=