JULIA SEALES 18 Τώρα προσπαθούσε να μη λιποθυμήσει, ούτε από τη ζέστη αλλά ούτε και από την αφόρητη πλήξη. «Πρέπει να ποτίζουν συχνά το γκαζόν» είπε η δεσποινίς Μπόλτον για έκτη φορά. «Μιλώντας για νερό… αυτό το παντς είναι απαίσιο». Εκείνη και η Μπεατρίς ήταν στριμωγμένες ανάμεσα σε τέσσερις άλλες συνοδούς και τις δεσποινίδες που είχαν υπό την επίβλεψή τους, καθώς σέρνονταν στον γεμάτο υγρασία κήπο. «Έχει πικρή γεύση;» ρώτησε αμέσως η Μπεατρίς, με τα πασουμάκια της να τσαλαβουτούν στη λάσπη, και σταμάτησε απότομα. «Κάποιος μπορεί να έριξε δηλητήριο, κώνειο ή ακόμα και δαφνόνερ–» «Κανείς δεν έχει δηλητηριαστεί, Μπεατρίς» τη διαβεβαίωσε η δεσποινίς Μπόλτον. «Κι αυτό είναι καλό, οπότε μη δείχνεις τόσο απογοητευμένη». «Απλώς σκέφτηκα ότι ο λήθαργος που προκαλεί το δηλητήριο θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί όλοι εδώ συμπεριφέρονται τόσο βαρετά» αναστέναξε η Μπεατρίς. «Αυτό οφείλεται στη ζέστη και στο γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν πάθη» είπε η δεσποινίς Μπόλτον. Ήπιε άλλη μια γουλιά από το ποτό της και μετά πλατάγισε νευρικά τα χείλη της. «Αν ήταν δηλητήριο όμως–» «Τότε θα έπρεπε να πιείτε μπράντι για να εξουδετερώσετε την επίδρασή του» είπε αμέσως η Μπεατρίς. «Μπορώ να σας φέρω λίγο, για καλό και για κακό–» «Δεν είναι απαραίτητο!» Η δεσποινίς Μπόλτον έβγαλε το καπέλο της, αποκαλύπτοντας τα φιαλίδια που είχε απο-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=