JULIA SEALES 20 λουθώντας έναν αυστηρό κώδικα συμπεριφοράς για το υπόλοιπο της ζωής σου». «Ναι, απλές» είπε ξερά η Μπεατρίς. «Όμως υπάρχουν τόσο πολλοί άνθρωποι εδώ που δεν μπορώ ν’ αναπνεύσω, πόσο μάλλον να ξεχωρίσω από τις άλλες νεαρές κυρίες για να βρω έναν σύζυγο». Στο Σουάμπσαϊρ, μια μικρή πόλη όπου όλοι γνωρίζονταν μεταξύ τους, η Μπεατρίς ένιωθε ότι παρακολουθούσαν ασταμάτητα κάθε της κίνηση. Τώρα όμως ήταν σαν κάποιος να είχε δημιουργήσει εκατό Μπεατρίς και δεσποινίδες Μπόλτον και να τις είχε πετάξει όλες μαζί σε έναν κήπο, κάτι που παραβίαζε κατάφωρα τον προσωπικό χώρο. «Η λίστα καλεσμένων της Λέσχης των Γαριφάλων είναι προβληματική» συμφώνησε η δεσποινίς Μπόλτον καθώς προσπαθούσαν να περάσουν ανάμεσα από δύο νεαρές κυρίες και τις συνοδούς τους. «Θα ήταν υπέροχο αν μπορούσες να εξασφαλίσεις πρόσκληση για τη Λέσχη των Ρόδων–» «Δέχονται μόνο τα πλουσιότερα και πιο εκλεκτά μέλη της κοινωνίας στις τάξεις τους» τη διέκοψε ευγενικά μια συνοδός δίπλα στη δεσποινίδα Μπόλτον. «Η μόνη φορά που όλες οι τάξεις αναμειγνύονται είναι ο χορός μεταμφιεσμένων του Σουίτμπραϊαρ στο τέλος του καλοκαιριού». «Με συγχωρείτε, η συζήτηση είναι ιδιωτική» είπε η δεσποινίς Μπόλτον, γυρίζοντας προς τη γυναίκα. Στέκονταν σχεδόν μάγουλο με μάγουλο. Στη συνέχεια στράφηκε ξανά προς την Μπεατρίς. «Τι θράσος – να υποθέτει ότι δεν είμαστε από τα πιο πλούσια και ελίτ μέλη της κοινωνίας». «Μα δεν είμαστε» είπε η Μπεατρίς.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=