T O N Y P A R S O N S
26
Είχα παρακολουθήσει κάποτε μια διάλεξη στην Αστυνομική Ακα-
δημία του Μπράμσιλ, στο Χαμσάιρ – το ανάλογο της Οξφόρδης
και του Κέμπριτζ στην ανώτατη εκπαίδευση στην Αστυνομία.
Ένας πράκτορας του
FBI
είχε έρθει απ’ την Αμερική να μας
βοηθήσει στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Μου είχε κάνει
εντύπωση η λευκότητα των δοντιών του. Ωραία δόντια. Αμερι-
κάνικα. Μα πιο πολύ με είχε εντυπωσιάσει το γεγονός ότι ο
τύπος ήξερε καλά τη δουλειά του.
Με τα γυαλιστερά του δόντια να λάμπουν, μας είχε πει ότι το
FBI
είχε ταυτοποιήσει διάφορες ζώνες επαπειλούμενης τρομοκρα-
τικής δραστηριότητας. Δεν κάλυπταν ολόκληρο αλφάβητο, αλλά
ήταν καμιά εικοσαριά – από αεροδρόμια μέχρι στούντιο τατουάζ.
Παντού, κοινώς.
Ο πράκτορας είχε, επίσης, υποδείξει την ενδεχόμενη εμφάνι-
ση του μέσου τρομοκράτη.
Ο οποιοσδήποτε, κοινώς.
Οι σπουδαστές του Μπράμσιλ, η αφρόκρεμα, όλοι οι εύστρο-
φοι νέοι μπάτσοι, η επόμενη γενιά της Υπηρεσίας Ανθρωποκτο-
νιών, νέοι και σκληρόπετσοι και ξύπνιοι, είχαν σχεδόν κατου-
ρηθεί απ’ τα γέλια. Αλλά σε αντίθεση με τους υπόλοιπους, εγώ
δεν είχα θεωρήσει τη διάλεξη άχρηστη. Απεναντίας. Διότι θυ-
μόμουν τον υπ’ αριθμόν έναν παράγοντα ενοχοποίησης που
είχε επισημάνει ο πράκτορας.
Ο ύποπτος αλλάζει δραματικά την εμφάνισή του.
Παρόλο που οι συνάδελφοί μου είχαν χασκογελάσει, κοιτώντας
ειρωνικά προς το ταβάνι, εγώ θεώρησα την επισήμανση άξια
λόγου. Ποτέ μην προσπερνάς το προφανές. Μην περιμένεις να
είναι ίδιος με τις φωτογραφίες ή τα πλάνα από κάμερες ασφα-
λείας. Να είσαι έτοιμος ο ύποπτος να μοιάζει με κάποιον άλλο.
Και να και κάτι ακόμα που θα μπορούσε να είχε προσθέσει
ο πράκτορας του
FBI
: ο στόχος που αλλάζει δραματικά την εμ-
φάνισή του κατά πάσα πιθανότητα δεν θα μπει στον κόπο να
πάρει καινούργιο σακίδιο.
* * *
