Μετάφραση: Μαρία Αγγελίδου Άγγελος Αγγελίδης
Αυτό το βιβλίο ανήκει: ..................................... ......................................
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Μαρία Αγγελίδου Άγγελος Αγγελίδης
Πρώτη έκδοση Νοέμβριος 2025 ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΥ Ingo Siegner, Eliot und Isabella und die die Jagd nach dem Funkelstein, Gulliver ΚΕΙΜΕΝO-ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ Ingo Siegner ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ Μαρία Αγγελίδου, Άγγελος Αγγελίδης ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΚΔΟΣΗΣ Θοδωρής Τσώλης ΣΕΛΙΔΟΠΟΙΗΣΗ Oυρανία Λυμπεροπούλου ΠPOΣAPMOΓH EΞΩΦYΛΛOY Ρεντουάν Αμζλάν ISBN 978-618-03-4435-6 ΒOΗΘ. ΚΩΔ. ΜΗΧ/ΣΗΣ 84435 Κ.Ε.Π. 6310 Κ.Π. 21512 © 2016, Beltz & Gelberg in der Verlagsgruppe Beltz - Weinheim Basel © 2024, Εκδόσεις ΜΕΤAΙΧΜΙO (για την ελληνική γλώσσα) Eκδόσεις ΜΕΤAΙΧΜΙO Ιπποκράτους 118, 114 72 Αθήνα, τηλ.: 211 3003500 metaixmio.gr • [email protected] Κεντρική διάθεση Ασκληπιού 18, 106 80 Αθήνα, τηλ.: 210 3647433 Bιβλιοπωλεία ΜΕΤAΙΧΜΙO Aσκληπιού 18, 106 80 Aθήνα, τηλ.: 210 3647433 Πολυχώρος, Ιπποκράτους 118, 114 72 Αθήνα, τηλ.: 211 3003580, fax: 211 3003581 ΜΕ ΤΑ Ι ΧΜΙΟ π α ι δ ι κ ό
9 Περιεχόμενα Κεφάλαιο 1 Αυτοί που ξυπνάνε αργά και τα γκρέιπφρουτ 11 Κεφάλαιο 2 Ο Βρομομάνι, ένας αρκούδος κι ένα γλειφοκούκουτσο 17 Κεφάλαιο 3 Η μυστική κρυψώνα 30 Κεφάλαιο 4 Σκίζας ο κεραμιδόγατος 36 Κεφάλαιο 5 Βρόμα και αηδία 47 Κεφάλαιο 6 Ένα βαρέλι βροχόνερο κι ένας παλιός γνωστός 53
10 Κεφάλαιο 7 Ταχύτητα σαλιγκαριού και ταχύτητα βολίδας 62 Κεφάλαιο 8 Το σχέδιο του Μπόκι 73 Κεφάλαιο 9 Σποτς Ραμπότς 81 Κεφάλαιο 10 Φρέσκα δαμάσκηνα και ένα αστραφτερό πετράδι 95 Κεφάλαιο 11 Ο Μπόκι θέλει να τη φέρει στον αρκούδο 100 Κεφάλαιο 12 Ρινόκεροι ένας, δύο, τρεις 104 Κεφάλαιο 13 Θα ’θελα να ’μουν αρκούδα 112 Κεφάλαιο τελευταίο Μπόκι Μπούκας! 122
11 Αυτοί που ξυπνάνε αργά και τα γκρέιπφρουτ Η Ιζαμπέλα τραβάει την κουβέρτα του Έλιοτ. «Ξύπνα, υπναρά!» «Έιιιιι!» φωνάζει ο ποντικούλης και κουκουλώνεται ξανά μέχρι τ’ αυτιά. «Δεν είπες ότι θα μου δείξεις τ’ αξιοθέατα της πόλης;» λέει η Ιζαμπέλα. «Ναι, αλλά όχι στον ύπνο μας» μουρμουρίζει ο Έλιοτ. «Ε, γι’ αυτό σε ξύπνησα κι εγώ» απαντάει η Ιζαμπέλα κι ανοίγει το παράθυρο. Ο πρωινός ήλιος λούζει λαμπρός τη σοφίτα. Απ’ την κουζίνα ακούγονται πιάτα και φλιτζάνια να ντιντινίζουν, κι έρχεται μυρωδιά σοκολάτας. «Έεεελιοτ!» φωνάζει η μαμά του Έλιοτ. «Το πρωινό είναι έεεεεετοιμο!» «Βλέπεις;» λέει η ποντικούλα. «Χμπφ» γρυλίζει ο Έλιοτ. «Κάθε πρωί τα ίδια. Γιατί πρέπει να σηκωνόμαστε πάντα πρωί;» Κεφάλαιο 1
12 «Επειδή κι ο ήλιος πρωί σηκώνεται» απαντάει με χαμόγελο η Ιζαμπέλα. «Είναι άδικο. Ο ήλιος είναι απ’ αυτούς που ξυπνάνε νωρίς. Εγώ είμαι απ’ αυτούς που ξυπνάνε αργά». «Άσ’ τα αυτά, υπναρά» λέει η Ιζαμπέλα βάζοντας τα γέλια. «Ώρα να ξυπνήσεις!» Και τραβάει απότομα την κουβέρτα του Έλιοτ. «Απαράδεκτο!» διαμαρτύρεται ο μικρός ποντικός. Αλλά από μέσα του χαίρεται κιόλας που θα δείξει την πόλη του στην Ιζαμπέλα. Σηκώνεται, λοιπόν, ντύνεται και κατεβαίνει για πρωινό. «Πού είναι ο μπαμπάς;» ρωτάει πίνοντας μια γουλιά από τη ζεστή σοκολάτα του. «Ο μπαμπάς κοιμάται» του απαντάει η μαμά του. Ε, ναι, σκέφτεται ο Έλιοτ. Είναι κι ο μπαμπάς απ’ αυτούς που ξυπνάνε αργά. Διότι ο μπαμπάς του γράφει ιστορίες. Αυτή είναι η δουλειά του, δηλαδή. Και οι ιστορίες γράφονται καλύτερα βράδυ, όταν όλα είναι ήσυχα εδώ πάνω, στο σπίτι τους κάτω από τα κεραμίδια του δημαρχείου. Την ώρα αυτή, λέει ο μπαμπάς του, δεν έχει παρά να κοιτάξει απ’ το παράθυρό του τις στέγες της πόλης, που λάμπουν στο φως του φεγγαριού, κι αμέσως του ’ρχονται στο μυαλό οι καλύτερες ιστορίες: για επικίνδυνους κεραμιδόγατους και ατρόμητους αρουραίους, λαίμαργες κουκουβάγιες και παμπόνηρα ποντικάκια, θυμωμένους φουρνάρηδες και κλέφτες παραγιούς. Κι έτσι ο μπαμπάς του γράφει ιστορίες ως αργά τη νύχτα – και το πρωί δεν μπορεί να σηκωθεί, δεν ανοίγουν τα μάτια του. Ακριβώς σαν τον Έλιοτ.
Η μαμά του Έλιοτ, όμως, ξυπνάει νωρίς. Μερικές φορές τον ξυπνάει η μυρωδιά του φρέσκου καφέ, που πλημμυρίζει το σπίτι της σοφίτας. Τότε σηκώνεται, πηγαίνει στις μύτες των ποδιών του στο ατελιέ, χώνεται στη μεγάλη πολυθρόνα και κοιτάζει τη μαμά του να ζωγραφίζει. Διότι η μαμά του είναι ζωγράφος. Και πιάνει δουλειά αμέσως μόλις βγει ο ήλιος. Ο Έλιοτ την ακούει να τραβάει πινελιές στο κανναβάτσο, βλέπει τα χρώματα να λαμπυρίζουν στο πρωινό φως. Συχνά τον ξαναπαίρνει ο ύπνος εκεί, στην πολυθρόνα. Διότι, όπως είπαμε, είναι απ’ αυτούς που ξυπνάνε αργά. «Ε, Έλιοτ! Μην κοιμάσαι όρθιος! Ξύπνα!» φωνάζει η Ιζαμπέλα. «Οοοοχ! Πού είμαι;» Ο Έλιοτ είχε αποκοιμηθεί στο τραπέζι, μπροστά στο φλιτζάνι με την αχνιστή σοκολάτα. Τώρα η σοκολάτα δεν είναι πια καυτή, είναι απλά ζεστή. «Γιατί υπάρχουν αυτοί που ξυπνάνε νωρίς κι αυτοί που ξυπνάνε αργά;» ρωτάει μ’ ένα χασμουρητό. «Δεν είναι καθόλου πρακτικό». «Μπα; Γιατί;» λέει η Ιζαμπέλα. «Αυτοί που ξυπνάνε νωρίς ετοιμάζουν το πρωινό. Κι αυτοί που ξυπνάνε αργά μαζεύουν το τραπέζι και πλένουν τα πιάτα. Μια χαρά πρακτικό είναι».
15 «Χα χα, πολύ αστείο» λέει ο Έλιοτ. «Αλλά κάτι σκέφτηκα!» Ξαφνικά έχει ξυπνήσει εντελώς και πάει τρέχοντας στο δωμάτιό του. «Τι έπαθε;» ρωτάει η Ιζαμπέλα. «Μμμ, μάλλον του ήρθε έμπνευση, θα γράψει ποίημα» μουρμουρίζει η μαμά του. Ο Έλιοτ επιστρέφει με χαρτί και το μπλοκάκι του. «Πώς σας φαίνεται;» ρωτάει. Κι απαγγέλλει: Ένας σηκώνεται πρωί, αργά κοιμάται η άλλη! Έτσι είναι ο κόσμος, η ζωή, κι η ποικιλία μεγάλη. Ένας χορταίνει μ’ ένα αυγό, κάτι άλλοι με μπριζόλα. Είμαστε όλοι αλλιώτικοι και στο φαΐ και σ’ όλα. «Δεν είναι κι άσχημο για κάποιον που ξυπνάει αργά» σχολιάζει χαμογελώντας η Ιζαμπέλα. «Τώρα, όμως, ας πηγαίνουμε. Να προλάβω να δω λιγάκι την πόλη. Πρέπει να γυρίσω σπίτι με το επόμενο πλοίο. Οι διακοπές δεν κρατάνε για πάντα». Τι κρίμα που η Ιζαμπέλα μένει στην εξοχή κι όχι εδώ στην πόλη, σκέφτεται ο Έλιοτ. Αν δεν την είχε συναντήσει, τότε που τον παρέσυρε η πλημμύρα και τον μετέφερε μακριά από το σπίτι του, στην εξοχή, μπορεί να τον είχε φάει κάνα άγριο ζώο, μπορεί να ’χε πάθει πολλά άσχημα
16 πράγματα! Η Ιζαμπέλα τού έσωσε τη ζωή και τον έφερε πίσω στην πόλη. Μόνος του δε θα τα κατάφερνε. Με τίποτα. «Χμ» λέει. «Στην πόλη υπάρχουν αμέτρητα πράγματα να δει κανείς. Από πού ν’ αρχίσουμε; Τα βλαχοποντικάκια της εξοχής δεν έχουν ιδέα». «Αν εγώ είμαι βλαχοποντικάκι, τότε εσύ είσαι κοιμήσης πρωτευουσιάνος!» απαντάει πειραγμένη η Ιζαμπέλα. «Έλα, κοιμήση πρωτευουσιάνε!» λέει χαμογελώντας η μαμά του. «Πηγαίνετε με την Ιζαμπέλα στο πανηγύρι. Να δείτε την αρκούδα ζογκλέρ». «Αααα! Μια αρκούδα ζογκλέρ!» φωνάζει η Ιζαμπέλα. «Δεν έχω ξαναδεί ποτέ!» «Χι χι χι» χαχανίζει ο Έλιοτ. «Αφού είσαι βλαχοποντικάκι…» «Ουφ!» λέει η Ιζαμπέλα. «Δεν ξέρω αν θέλω να πάω στο πανηγύρι μ’ έναν κοιμήση πρωτευουσιάνο!» «Εντάξει, εντάξει, το παίρνω πίσω αυτό με το βλαχοποντικάκι» λέει ο Έλιοτ και κοκκινίζει σαν ντοματάκι. «Δε θα σε ξαναπώ ποτέ βλαχοποντικάκι». «Εντάξει, σύμφωνοι» λέει η Ιζαμπέλα. «Ούτε κι εγώ θα σε ξαναπώ κοιμήση πρωτευουσιάνο. Θα σε λέω ντοματάκι. Χι χι χι».
Ο Έλιοτ, ο μικρός ποντικός, και η φίλη του η Ιζαμπέλα πρέπει να κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να προειδοποιήσουν τον Αρκούδο Μπρούνο, που χωρίς να το καταλάβει έχει καταπιεί ένα πολύτιμο αστραφτερό πετράδι. Όλοι τώρα κυνηγάνε τον Μπρούνο: ο τρομερός κεραμιδόγατος Σκίζας, ο Μπόκι Μπούκας και η συμμορία του, ακόμα κι ένας επικίνδυνος Αετός. Ο Έλιοτ και η Ιζαμπέλα δε δειλιάζουν ούτε στιγμή, αν και συχνά φτάνουν να ρισκάρουν τα πάντα! ISBN: 978-618-03-4435-6 ΒΟΗΘ. ΚΩΔ. MHX/ΣΗΣ 84435
www.metaixmio.grRkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=