15 «Χα χα, πολύ αστείο» λέει ο Έλιοτ. «Αλλά κάτι σκέφτηκα!» Ξαφνικά έχει ξυπνήσει εντελώς και πάει τρέχοντας στο δωμάτιό του. «Τι έπαθε;» ρωτάει η Ιζαμπέλα. «Μμμ, μάλλον του ήρθε έμπνευση, θα γράψει ποίημα» μουρμουρίζει η μαμά του. Ο Έλιοτ επιστρέφει με χαρτί και το μπλοκάκι του. «Πώς σας φαίνεται;» ρωτάει. Κι απαγγέλλει: Ένας σηκώνεται πρωί, αργά κοιμάται η άλλη! Έτσι είναι ο κόσμος, η ζωή, κι η ποικιλία μεγάλη. Ένας χορταίνει μ’ ένα αυγό, κάτι άλλοι με μπριζόλα. Είμαστε όλοι αλλιώτικοι και στο φαΐ και σ’ όλα. «Δεν είναι κι άσχημο για κάποιον που ξυπνάει αργά» σχολιάζει χαμογελώντας η Ιζαμπέλα. «Τώρα, όμως, ας πηγαίνουμε. Να προλάβω να δω λιγάκι την πόλη. Πρέπει να γυρίσω σπίτι με το επόμενο πλοίο. Οι διακοπές δεν κρατάνε για πάντα». Τι κρίμα που η Ιζαμπέλα μένει στην εξοχή κι όχι εδώ στην πόλη, σκέφτεται ο Έλιοτ. Αν δεν την είχε συναντήσει, τότε που τον παρέσυρε η πλημμύρα και τον μετέφερε μακριά από το σπίτι του, στην εξοχή, μπορεί να τον είχε φάει κάνα άγριο ζώο, μπορεί να ’χε πάθει πολλά άσχημα
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=