11 Αυτοί που ξυπνάνε αργά και τα γκρέιπφρουτ Η Ιζαμπέλα τραβάει την κουβέρτα του Έλιοτ. «Ξύπνα, υπναρά!» «Έιιιιι!» φωνάζει ο ποντικούλης και κουκουλώνεται ξανά μέχρι τ’ αυτιά. «Δεν είπες ότι θα μου δείξεις τ’ αξιοθέατα της πόλης;» λέει η Ιζαμπέλα. «Ναι, αλλά όχι στον ύπνο μας» μουρμουρίζει ο Έλιοτ. «Ε, γι’ αυτό σε ξύπνησα κι εγώ» απαντάει η Ιζαμπέλα κι ανοίγει το παράθυρο. Ο πρωινός ήλιος λούζει λαμπρός τη σοφίτα. Απ’ την κουζίνα ακούγονται πιάτα και φλιτζάνια να ντιντινίζουν, κι έρχεται μυρωδιά σοκολάτας. «Έεεελιοτ!» φωνάζει η μαμά του Έλιοτ. «Το πρωινό είναι έεεεεετοιμο!» «Βλέπεις;» λέει η ποντικούλα. «Χμπφ» γρυλίζει ο Έλιοτ. «Κάθε πρωί τα ίδια. Γιατί πρέπει να σηκωνόμαστε πάντα πρωί;» Κεφάλαιο 1
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=