Χελιδόνια

NATSUO KIRINO 10 ντίδας ηλικιωμένων όπου δούλευε η Ρίκι, δεν κουραζόταν ποτέ να επαναλαμβάνει αυτό το τσιτάτο. Καθόταν στητή στο αναπηρικό καροτσάκι της με ύφος μπλαζέ και έναν αέρα περηφάνιας, παρότι οι ροζ πιτζάμες της ήταν γεμάτες λεκέδες από φαγητά. Το όνομα της Ισογκάι-σαν ήταν γραμμένο μ’ έναν πολύπλοκο χαρακτήρα που κανείς δεν μπορούσε να διαβάσει.* Κάθε φορά που κάποιος το πρόφερε λάθος, εκείνη αμέσως τον απόπαιρνε, διορθώνοντάς τον απότομα: «Είναι Ισογκάι». Μερικές φορές έδειχνε το πέτο της και έλεγε «Είναι Ισογκάι», παρότι δεν φορούσε ταμπελάκι με τ’ όνομά της και δεν της είχε απευθυνθεί κανείς. Έτσι, έγινε γνωστή στο γηροκομείο ως η γριά που τριγυρνούσε λέγοντας «Είναι Ισογκάι» και «Ξέρεις τι είναι αυτό που κάνει ένα αυγό να είναι αυγό;» ασχέτως συνομιλητή. Όμως δεν υπήρχαν σφιχτοβρασμένα αυγά στην καφετέρια του κέντρου φροντίδας, αφού, κατ’ αρχάς, πολλοί από τους ηλικιωμένους τροφίμους δεν ήταν σε θέση να ξεφλουδίσουν ένα αυγό. Επιπλέον, τα σφιχτά αυγά θα μπορούσαν να τους κάτσουν στον λαιμό. Έτσι, τα μόνα πιάτα μέλη της οικογένειας ή φίλους) είτε κοινωνική ανισότητα (όταν απευθύνεται κανείς σε κοινωνικά κατωτέρους). * Η γραφή της σύγχρονης ιαπωνικής γλώσσας αποτυπώνεται με τρεις διαφορετικούς τρόπους: τα κάντζι, ιδεογράμματα που προέρχονται από την κινεζική γραφή, και τις συλλαβικές γραφές χιραγκάνα και κατακάνα (η τελευταία χρησιμοποιείται για την απόδοση ξένων λέξεων). Το λατινικό αλφάβητο (γραφή ρομάτζι, όπως ονομάζεται), αν και επίσημα δεν αποτελεί μέρος της ιαπωνικής γλώσσας, χρησιμοποιείται ευρύτατα στους χώρους του εμπορίου και της τεχνολογίας.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=