ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ 17 αυτόν ένας νεαρός θαυµαστής: «Αν υπάρχει κάποιος που να ξέρει να σου πει πότε να φορέσεις σµόκιν και πότε όχι, αυτός είναι ο Λόρενς Λέφερτς». Και στο θέµα σκαρπίνια ή λουστρίνια «Όξφορντς» η αυθεντία του δεν είχε αµφισβητηθεί. «Θεέ µου!» είπε. Και σιωπηλά έδωσε τα κιάλια του στον γηραιό Σίλερτον Τζάκσον. Ακολουθώντας το βλέµµα του Λέφερτς ο Νιούλαντ Άρτσερ είδε µε κατάπληξη πως το επιφώνηµά του οφειλόταν στην είσοδο ενός καινούργιου προσώπου στο θεωρείο της γηραιάς κυρίας Μίνγκοτ. Ήταν µια λυγερή νεαρή γυναίκα, λίγο ψηλότερη από τη Μέι Ουέλαντ, µε καστανά µαλλιά που οι µπούκλες έπεφταν στους κροτάφους και ήταν στερεωµένα µε µια στενή διαµαντένια τιάρα. Το στιλ της κόµµωσής της, που εκείνη την εποχή το αποκαλούσαν «στιλ Ιωσηφίνας», τονιζόταν ακόµα περισσότερο από το κόψιµο της σκούρας µπλε βελούδινης τουαλέτας της, την οποία συγκρατούσε εντυπωσιακά κάτω από το στήθος της µια ζώνη και µια µεγάλη παλιοµοδίτικη πόρπη. Η κοπέλα µε το ασυνήθιστο φόρεµα, που δεν φαινόταν να συνειδητοποιεί την προσοχή που τραβούσε, στάθηκε µια στιγµή στο κέντρο του θεωρείου συζητώντας µε την κυρία Ουέλαντ αν ήταν σωστό να της πάρει τη θέση στην µπροστινή δεξιά γωνία. Μετά υποχώρησε µε ένα αµυδρό χαµόγελο και κάθισε στην ίδια σειρά µε τη νύφη της κυρίας Ουέλαντ, την κυρία Λόβελ Μίνγκοτ, που καθόταν στην αντικρινή γωνία. Ο κύριος Σίλερτον Τζάκσον επέστρεφε τα κιάλια στον
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=