EDITH WHARTON 16 τικά στον κύκλο των κυριών που ήταν το προϊόν του συστήµατος. Στα πνευµατικά και καλλιτεχνικά θέµατα ο Νιούλαντ Άρτσερ αισθανόταν σαφώς ανώτερος από τούτους τους εκλεκτούς εκπροσώπους της παλιάς νεοϋορκέζικης αριστοκρατίας. Είχε κατά πάσα πιθανότητα διαβάσει περισσότερο, είχε σκεφτεί περισσότερο και ήταν πολύ πιο κοσµογυρισµένος απ’ οποιονδήποτε άλλον του κύκλου του. Χωριστά ο καθένας ήταν σαφώς κατώτερος. Ωστόσο συγκεντρωµένοι αντιπροσώπευαν τη «Νέα Υόρκη», και η αντρική αλληλεγγύη τον έκανε να δέχεται τις αρχές τους σε όσα θέµατα θεωρούνταν ηθικής τάξεως. Από ένστικτο αισθανόταν ότι σε τούτο το θέµα θα ήταν πρόβληµα –και επίσης µάλλον κακόγουστο– να φανεί διαφορετικός. «Ω, µα την πίστη µου!» αναφώνησε ο Λόρενς Λέφερτς στρέφοντας τα κιάλια του απότοµα από τη σκηνή. Ο Λόρενς Λέφερτς ήταν σε γενικές γραµµές η κατεξοχήν αυθεντία σχετικά µε τα «καθωσπρέπει» της Νέας Υόρκης. Είχε αφιερώσει ίσως περισσότερο χρόνο απ’ οποιονδήποτε άλλο στη µελέτη αυτού του περίπλοκου και συναρπαστικού ζητήµατος. Αλλά η µελέτη και µόνο δεν έφτανε να εξηγήσει την πλήρη και άνετη επάρκειά του. Δεν είχες παρά να τον κοιτάξεις –από την καµπύλη του φαλακρού µετώπου του και το γυριστό ωραίο ξανθό µουστάκι ως το άλλο άκρο της λυγερής κοµψής εµφάνισής του, τα µακριά πόδια του µε τα λουστρίνια– για να νιώσεις ότι η γνώση του «καθωσπρέπει» είναι σίγουρα έµφυτη σε κάποιον που ήξερε να φοράει ανέµελα τόσο καλά ρούχα και να περιφέρει το ύψος του µε τόση σαλονάτη χάρη. Όπως είχε πει κάποτε γι’
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=