EDITH WHARTON 12 µε µπλε σµάλτο για να κάνει χωρίστρα στα µαλλιά του, όπως επίσης να µην κάνει ποτέ δηµόσιες εµφανίσεις χωρίς ένα λουλούδι (κατά προτίµηση γαρδένια) στην µπουτονιέρα του. «M’ama… non m’ama…» τραγουδούσε η πριµαντόνα και «M’ama» µε ένα τελικό ξέσπασµα ερωτικού θριάµβου, καθώς πίεζε τη µαδηµένη µαργαρίτα στα χείλη της και σήκωνε τα µεγάλα της µάτια στην περίπλοκη έκφραση του µικρόσωµου µελαµψού Φάουστ-Καπούλ, ο οποίος, φορώντας ένα εφαρµοστό κρεµεζί βελούδινο γιλέκο και ένα καπέλο µε φτερό, προσπαθούσε επί µαταίω να φανεί αγνός και αθώος όσο το αθώο θύµα του. Ο Νιούλαντ Άρτσερ ακουµπώντας στον τοίχο στο πίσω µέρος του θεωρείου έστρεψε τα µάτια από τη σκηνή και σάρωσε την αντικρινή πλευρά της αίθουσας. Ακριβώς απέναντί του ήταν το θεωρείο της γηραιάς κυρίας Μάνσον Μίνγκοτ, της οποίας η τερατώδης παχυσαρκία είχε από καιρό κάνει αδύνατη την παρουσία της στην Όπερα, αλλά που πάντα την εκπροσωπούσαν τις βραδιές της µόδας κάποια από τα νεότερα µέλη της οικογένειάς της. Απόψε στο µπροστινό µέρος του θεωρείου καθόταν η νύφη της, η κυρία Λόβελ Μίνγκοτ, και η κόρη της, η κυρία Ουέλαντ. Και λίγο πιο πίσω από τις ώριµες κυρίες µε τα χρυσοκέντητα µπροκάρ, καθόταν µια νεαρή κοπέλα ντυµένη στα λευκά µε τα µάτια καρφωµένα εκστατικά στους εραστές της σκηνής. Καθώς το «M’ama» της Μαντάµ Νίλσον υψωνόταν θριαµβευτικά πάνω στη σιωπηλή αίθουσα (τα θεωρεία πάντα έπαυαν να µιλούν κατά τη διάρκεια του Τρα-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=