Η λοταρία και άλλες ιστορίες

Ο δ α ι μ ο ν ι κ ό ς ε ρ α σ τ ή ς 35 «Βεβαίως» είπε εκείνος. «Αν αυτό ήταν το όνο- μά του». «Νόμιζα πως του νοικιάσατε το διαμέρισμα» εί- πε ξαφνιασμένη. « Εγώ δεν ξέρω τίποτα για αυτόν» είπε ο κύριος Ρόιστερ. «Είναι ένας από τους φίλους της Ντότι». «Όχι φίλος μου » είπε η κυρία Ρόιστερ. «Δεν εί- ναι φίλος μου». Είχε πάει στο τραπέζι και άπλωνε φιστικοβούτυρο σε μια φέτα ψωμί. Δάγκωσε μια μπουκιά και είπε βραχνά, κουνώντας το ψωμί με το φιστικοβούτυρο στον άντρα της: «Δεν είναι φί- λος μου ». «Εσύ τον μάζεψες, σε μια από κείνες τις αναθε- ματισμένες συναντήσεις» είπε ο κύριος Ρόιστερ. Μετακίνησε μια βαλίτσα από την καρέκλαπου ήταν δίπλα στο ράδιο και έκατσε, σηκώνοντας έναπεριο­ δικό που ήταν στο πάτωμα πλάι του. «Δεν αντάλ- λαξα πάνω από δέκα λέξεις μαζί του». «Είπες πως δεν είχες θέμα να του νοικιάσουμε το διαμέρισμα» είπε η κυρία Ρόιστερ, πριν φάει ακόμα μια μπουκιά. «Στην τελική , δ εν είπες ποτέ κάτι εναντίον του». « Εγώ δεν λέω τίποτα για τους φίλους σου » είπε ο κύριος Ρόιστερ. «Αν ήταν φίλος μου, πίστεψέ με, θα είχες πει αρκετά» είπε σκοτεινάη κυρία Ρόιστερ. Έφαγε ακό-