Η λοταρία και άλλες ιστορίες

S H I R L E Y J A C K S O N 36 μα μια μπουκιά και είπε: «Πιστέψτε με, θα είχε πει αρκετά ». «Δεν θέλω να ακούσω άλλα» είπε ο κύριος Ρόι- στερ βουτηγμένος στο περιοδικό. «Αρκετά». «Βλέπετε». Η κυρία Ρόιστερ έδειξε τον άντρα της με τοψωμί και τοφιστικοβούτυρο. «Έτσι κάνει, πρωί βράδυ». Ακουγόταν μονάχα η μουσική που μούγκριζε από το ράδιο δίπλα στον κύριο Ρόιστερ, και μετά εκείνη είπε, με μια φωνή που σχεδόν δεν περίμενε ναακουστεί πάνωαπό τημουσική του ραδιοφώνου: «Έφυγε, λοιπόν;». «Ποιος;» ρώτησε η κυρία Ρόιστερ, σηκώνοντας το βλέμμα απ’ το βαζάκι με το φιστικοβούτυρο. «Ο κύριος Τζέιμς Χάρις». «Αυτός; Πρέπει να έφυγε σήμερα το πρωί, πριν επιστρέψουμε. Δεν υπάρχει κάποιο ίχνος του». «Έφυγε;» «Όλα όμως ήταν στην εντέλεια. Σου είπα» είπε στον κύριο Ρόιστερ «σου είπα πως θα φρόντιζε να είναι όλα στην εντέλεια. Έχω διαίσθηση για αυτά». «Ήσουν τυχερή» είπε ο κύριος Ρόιστερ. «Τίποτα δεν έλειπε» είπε η κυρία Ρόιστερ. Κού- νησε ολόγυρα το ψωμί με το φιστικοβούτυρο. «Όλα είναι όπως τα αφήσαμε» είπε. «Γνωρίζετε πού είναι τώρα;»