Η λοταρία και άλλες ιστορίες

S H I R L E Y J A C K S O N 34 «Μάλιστα». Η γυναίκα φόραγε μια ρόμπα και είχε ακόμη το μακιγιάζ από χτες βράδυ. «Αναρωτιέμαι αν μπορώ να σας μιλήσω λίγο». «Βεβαίως» είπε η κυρία Ρόιστερ δίχως να κάνει κάποια κίνηση. «Για τον κύριο Χάρις». « Ποιον κύριοΧάρις;» είπε άτοναηκυρίαΡόιστερ. «Τον κύριο Τζέιμς Χάρις. Τον κύριο που νοίκια- ζε το διαμέρισμά σας». «ΩΘεέ μου» είπε η κυρία Ρόιστερ. Τα μάτια της φάνηκαν να ανοίγουν για πρώτη φορά. «Τι έκανε;» «Τίποτα, απλώς προσπαθώ να τον βρω». «Ω Θεέ μου» είπε ξανά η κυρία Ρόιστερ. Έπειτα άνοιξε λίγο περισσότερο την πόρτα και είπε: «Ελά- τε μέσα». Και μετά: «Ραλφ!» Μέσα στο διαμέρισμα η μουσική ήταν δυνα- τότερη και υπήρχαν μισοάδειες βαλίτσες στον καναπέ, στις καρέκλες, στο πάτωμα. Σε ένα τρα- πέζι στη γωνιά ήταν τα απομεινάρια ενός γεύμα- τος, και ο νεαρός που καθόταν εκεί, που για μια στιγμή της θύμισε τον Τζέιμι, σηκώθηκε και πλη- σίασε. «Τι είναι;» ρώτησε. «Κύριε Ρόιστερ» είπε. Ήταν δύσκολο να μιλήσει με τη μουσική. «Ο επιστάτης από κάτω μου είπε ότι εδώ έμενε ο κύριος Τζέιμς Χάρις».