Η λοταρία και άλλες ιστορίες

S H I R L E Y J A C K S O N 32 Ηπόρτα είχε σχεδόν κλείσει και εκείνη ήταν μό- νη της στον σκοτεινό διάδρομο. Στράφηκε στη λε- πτή, φωτισμένη χαραμάδα και είπε: «Μα μένει όντως εδώ, το ξέρω». «Κοιτάξτε» είπε η γυναίκα ανοίγοντας ξανά λίγο την πόρτα «συμβαίνει συνέχεια». «Σας παρακαλώ, κάνετε λάθος» είπε με φωνή όλο αξιοπρέπεια, με τη συσσωρευμένη περηφάνια τριάντα τεσσάρων ετών. «Φοβάμαι πως δεν κατα- λαβαίνετε». «Πώς έμοιαζε;» είπε κουρασμένα η γυναίκα, κρατώντας την πόρτα μισάνοιχτη. «Είναι αρκετά ψηλός και ανοιχτόχρωμος. Φο- ράει πολύ συχνά ένα μπλε κοστούμι. Είναι συγ- γραφέας». «Όχι» είπε η γυναίκα. Και πρόσθεσε «Μήπως έμενε στον τρίτο όροφο;» «Δεν είμαι σίγουρη». «Υπήρχε ένας άντρας» είπε σκεπτική η γυναίκα. «Φορούσε συχνά μπλε κοστούμι, ζούσε στον τρίτο όροφο για κάποιο διάστημα. Οι Ρόιστερ του νοίκια- σαν το διαμέρισμά τους για το διάστημα που είχαν πάει επίσκεψη στην οικογένεια της κυρίας Ρόιστερ στα βόρεια». «Μπορεί να είναι αυτός · νόμιζα όμως…» «Εκείνος φόραγε συνήθως ένα μπλε κοστούμι,