Η λοταρία και άλλες ιστορίες

Ο δ α ι μ ο ν ι κ ό ς ε ρ α σ τ ή ς 31 σε, η μορφή ξαναείπε «Ναι;» Είδε πως ήταν ένας άντρας με κοντομάνικο μπλουζάκι που δεν μπορού- σε να τη δει πιο καθαρά απ’ ό,τι τον έβλεπε η ίδια. Με μια ξαφνική αναλαμπή θάρρους είπε: «Ανα- ζητώ κάποιον που ζει σε αυτό το κτίριο και δεν μπορώ να βρω το όνομά του έξω στα κουδούνια». «Ποιο όνομα θέλετε;» ρώτησε ο άντρας, κι εκεί- νη συνειδητοποίησε πως έπρεπε να απαντήσει. «Τζέιμς Χάρις» είπε. «Χάρις». Ο άντρας έμεινε σιωπηλός για λίγο και έπειτα μονολόγησε: «Χάρις». Γύρισε προς τα μέσα, προς το δωμάτιο που βρισκόταν πέρα από τη φωτισμένη είσοδο, και είπε: «Μάρτζι, έλα μια στιγμή». «Τι είναι;» ακούστηκε μια φωνή από μέσα και, μετά από διάστημα ικανό ώστε να σηκωθεί από μια αναπαυτική καρέκλα, μια γυναίκα ήρθε στην πόρ- τα και κοίταξε τον σκοτεινό διάδρομο. «Αυτή η κυ- ρία» είπε ο άντρας. «Αυτή η κυρία ψάχνει για κά- ποιον Χάρις, που ζει εδώ. Υπάρχει κανένας Χάρις στο κτίριο;» «Όχι» είπε η γυναίκα. Από τον τόνο της φάνηκε να το διασκεδάζει. «Δεν μένει κανένας Χάρις εδώ». «Λυπάμαι, κυρία» είπε ο άντρας. Άρχισε να κλεί- νει την πόρτα. «Έχετε τη λάθος διεύθυνση» είπε. Και πρόσθεσε χαμηλόφωνα: «Ή τον λάθος άντρα» κι εκείνος και η γυναίκα γέλασαν.