ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ 9 φαντασίωση να ξεδιπλωθεί κι άλλο. Ίσως ο κατοπτρικός καρκίνος να είναι ένα σπάνιο ιατρικό φαινόμενο έξω από το πεδίο της συμβατικής επιστήμης, μια από εκείνες τις εκκεντρικότητες που έχουν εξοβελιστεί από τα «αποδεκτά στοιχεία». Χαίρομαι που μπορώ ακόμη να γελάω με τον εαυτό μου. Από την άλλη, βέβαια, πεθαίνουν και οι υποχόνδριοι από αρρώστιες. Κοιμάμαι με χάπια. Παίρνω στα χέρια μου ένα χαρτί ή ένα αντικείμενο που απαιτεί την προσοχή μου κι ύστερα βλέπω ένα άλλο που με καλεί. Αφήνω στην άκρη το πρώτο μόνο για να το εντοπίσω ώρες αργότερα, ένα άψυχο θύμα μιας ημιτελούς χειρονομίας. Μια στοίβα αδιάβαστες επιστολές και κάρτες συλλυπητηρίων στέκουν πάνω στο κόκκινο τραπέζι στην τραπεζαρία. Δεν αντέχω να τις ανοίξω. Όχι σήμερα. Θα περιμένω. Αύριο. Έρχεται το αύριο. Ανοίγω τα γράμματα, μα δεν καταλαβαίνω πάντα τι διαβάζω. Τα σύντομα, ευγενικά μηνύματα είναι καλύτερα. Υπάρχουν επίσης μεγάλες χειρόγραφες επιστολές πολλών σελίδων από ανθρώπους που δεν γνωρίζω. Ο Πολ πρέπει να τους ανήκε με κάποιον τρόπο, αλλά δεν μπορώ πάντα να διακρίνω πώς ακριβώς. Κάθομαι να γράψω τη λέξη αύριο για μια λίστα με πράγματα που
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=