Ιστορίες φαντασμάτων

SIRI HUSTVEDT 10 πρέπει να κάνω. Όταν σκύβω να κοιτάξω, βλέπω ό,τι έχω γράψει χθες. Σκέφτομαι το σχόλιο του Φρόιντ σχετικά με τα αντίθετα στα όνειρα. Στον κόσμο του ύπνου, ο επιβλητικός σου φίλος μπορεί να συρρικνωθεί σε μέγεθος εντόμου. Η ζωή μου έχει πλέον μια χροιά ονείρου. Μπαίνω σε μια μισογεμάτη μπανιέρα και συνειδητοποιώ ότι έχω ξεχάσει να βγάλω τις κάλτσες μου. 14 Μαΐου. Η χήρα χρειάζεται ψυχοθεραπεία. Πηγαίνω να δω έναν ψυχίατρο-ψυχαναλυτή έπειτα από τις θερμές συστάσεις ενός ανθρώπου που εμπιστεύομαι. Η ανάγκη αυτή δεν είναι καινούργια για μένα. Ήμουν σε ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεία επί έντεκα χρόνια. Με απελευθέρωσε. Η πανδημία οδήγησε τη Δρ. Κ. κι εμένα στο Zoom και, την άνοιξη του 2021, ενώ η δύναμη του θανατηφόρου ιού γύρω μας μειωνόταν, η θεραπεία έφτασε στο τέλος. Προγραμματίσαμε μια τελευταία διά ζώσης αποχαιρετιστήρια συνεδρία το φθινόπωρο. Δεν έγινε ποτέ. Την 1η Οκτωβρίου, η Δρ. Κ. πέθανε ξαφνικά και απροσδόκητα σε ηλικία εβδομήντα ενός ετών από καρδιακή προσβολή. Το σοκ του θανάτου της ήταν το πρώτο σε μια σειρά από σοκ. Αν ζούσε ακόμη, θα είχα πάρει τον δρόμο για το γραφείο της. Στο τέλος της ζωής του ο Πολ ήταν καθηλωμένος στο σπίτι, και καθώς δεν τολμούσα να τον αφήσω μόνο, το περπάτημα έγινε μια πολυτέλεια. Αποφάσισα να προσφέρω στον εαυτό μου άπλετο χρόνο και να πάρω τον υπόγειο προς την Άπερ Γουέστ Σάιντ.

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=