SIRI HUSTVEDT 8 ύστερα το ξεχνάω. Οι ώρες καλπάζουν, συχνά όμως τα λεπτά κινούνται αργά. Θέλω να κάνω το σώμα μου να ριζώσει στο ημερολόγιο και στο ρολόι, σ’ αυτούς τους αξιόπιστους, αν και τελικά πλασματικούς, δείκτες του χρόνου, αλλά δεν βρίσκω λογική στους τακτικούς χτύπους τους. Φοβάμαι πως αν σταματήσω να κοιτάζω την ημερομηνία, τη μέρα και την ώρα, θα χάσω τον προσανατολισμό μου, θα σκοντάψω στα σκαλιά και θα πέσω ή θα αιωρηθώ κάπου μακριά ξεκολλώντας από το έδαφος. Φτιάχνω λίστες και ημερολόγια. Λίστες και ημερολόγια βρίσκονται σε διάφορα τραπέζια και σε επιφάνειες παντού μες στο σπίτι. Ανησυχώ ότι θα ξεχάσω δουλειές, ραντεβού, λογαριασμούς που πρέπει να πληρωθούν. Ανησυχώ ότι οι σκέψεις μου θα σκορπίσουν σε περισσότερα κομμάτια απ’ όσα μπορώ να ανασυλλέξω. Σκοπός μου είναι τώρα να ανασυλλέξω τον εαυτό μου. Δυσκολεύομαι να αναπνεύσω. Η καρδιά μου χτυπάει πάρα πολύ γρήγορα, όχι διαρκώς, αλλά αιφνιδιαστικά κατά διαστήματα. Νιώθω πόνους ανάμεσα στα πλευρά μου, κάποιες φορές έντονους. Πονάνε ο λαιμός μου και το κεφάλι μου. Τα νεύρα μου βουίζουν και μουρμουρίζουν, και ηλεκτρικά σήματα διατρέχουν πάνω κάτω τα μέλη μου. Τα σωθικά μου γουργουρίζουν και ο εντερικός ρυθμός μου έχει χαλάσει. Κάποια απ’ αυτά τα πράγματα είναι παλιές παθήσεις που έχουν επιδεινωθεί. Φαντάζομαι ότι έχω αναπτύξει έναν όγκο που αντικατοπτρίζει εκείνον που βρέθηκε στον πνεύμονα του Πολ, κι ότι σύντομα θα πεθάνω. Επιτρέπω στη
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=