SIRI HUSTVEDT 26 Ο Πολ λάτρευε τη βιβλιοθήκη στον τρίτο όροφο του σπιτιού. Κατά κύριο λόγο εκείνος ήταν υπεύθυνος για τη διάταξη των βιβλίων σ’ αυτό το δωμάτιο, τμήματα της οποίας εξακολουθώ να τα θεωρώ παράλογα. Πριν από περίπου δεκαπέντε χρόνια, αρχές καλοκαιρού, τον έπιασε μια μανία να αναδιατάξει τα βιβλία, όχι μόνο στο συγκεκριμένο δωμάτιο αλλά σε όλα τα δωμάτια του σπιτιού. Χαρίσαμε πολλές εκατοντάδες βιβλία που αποφασίσαμε ότι δεν μας ήταν πλέον σημαντικά. Έκανα διάφορες λογικές προτάσεις σχετικά με ένα σύστημα, μεταξύ των οποίων απλώς το να μείνουμε στην αλφαβητική σειρά. Φτάσαμε σε έναν συμβιβασμό σχετικά με κάποιου είδους τάξη, μια ταξινόμηση βάσει είδους, γλώσσας και αιώνα. Μας πήρε μέρες να οργανωθούμε. Ένα βράδυ, κοντά στην ολοκλήρωση του έργου, με μερικές εκατοντάδες βιβλία ακουμπισμένα ακόμη στο πάτωμα της βιβλιοθήκης, πέσαμε για ύπνο. Γύρω στις δύο το πρωί, ξύπνησα. Μη βρίσκοντας τον Πολ δίπλα μου, βγήκα στον διάδρομο, είδα ένα φως να έρχεται από τη βιβλιοθήκη, άνοιξα την πόρτα και τον είδα να ισορροπεί αβέβαια πάνω σε μια σκάλα καθώς έσπρωχνε να βάλει τα βιβλία στα ράφια. Φορούσε μόνο το μποξεράκι του (πρέπει να ήταν ή μπλε ή πράσινο καρό). Έβαλα τα γέλια και του είπα να έρθει στο κρεβάτι. Μπορούσε να τα τελειώσει το πρωί. Έμεινε εκεί. Στο όνομα της ολοκλήρωσης του έργου, η «τάξη» ξέπεσε στην εκκεντρικότητα. Για όνομα του Θεού, πού είναι η Γερτρούδη Στάιν; τον ρωτούσα ουρλιάζοντας.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=