ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ 17 Χρόνια και χρόνια με καρό μποξεράκια, και δεν είχα ιδέα ότι δεν του άρεσαν τα κόκκινα. Αφού του πέρασα το φανελάκι από το κεφάλι, ένα λευκό εκείνο το πρωί, όχι μαύρο, μου είπε, Είσαι τόσο καλή μαζί μου, Σίρι. Και του χάιδεψα το πρόσωπο και του απάντησα στα νορβηγικά, Det skulle bare mangle. Με τα χρόνια ο Πολ είχε μάθει διάφορες φράσεις στα νορβηγικά, την πρώτη μου γλώσσα. Τούτη είναι μία από αυτές. Κυριολεκτικά σημαίνει Αυτό έλειπε. Μετάφραση: Μα φυσικά. Εννοείται. Καθώς το γράφω αυτό, απορώ με την αποφασιστικότητα με την οποία επιτέθηκα στο γραφείο του Πολ. Τις περισσότερες μέρες του τις περνούσε γράφοντας από το πρωί μέχρι το απόγευμα σε ένα μικρό δωμάτιο στο πίσω μέρος του σπιτιού μας, κοντά στον κήπο. Τώρα δεν θα είχα το κουράγιο να το κάνω, αλλά τότε ήταν για μένα σαν αποστολή. Εικάζω ότι υπήρχαν τουλάχιστον εκατόν πενήντα στιλογράφοι πάνω στην επιφάνεια του γραφείου του Πολ: πένες μελάνης, στιλό, στιλό διαρκείας και στιλό υγρής μελάνης, είτε απλωμένα πάνω στο γραφείο του σε ακανόνιστες σειρές είτε εξέχοντας από δοχεία. Είχε περί τα δέκα ή δώδεκα μηχανικά μολύβια. Είχε ένα απόθεμα από ταινίες γραφομηχανής για τη χειροκίνητη γραφομηχανή του, μάρκας Olympia, που θα του έφτανε για αρκετές ακόμα πολύχρονες ζωές ή για να εξοπλιστεί ένας μικρός στρατός Λουδιτών γραφιάδων. Είχε μικρές τετράγωνες ταινίες διόρθωσης που τοποθετούσε κάτω από τα πλήκτρα (όχι τεράστιο απόθεμα
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=