SIRI HUSTVEDT 16 Πού είναι αυτός ο χρόνος τώρα; Πέταξα τα μποξεράκια του. Για πολλά χρόνια, ο Πολ αγόραζε καρό μποξεράκια Fruit of the Loom σε πακέτα των τριών από ένα κατάστημα στην Πέμπτη Λεωφόρο στο Μπρούκλιν. Νωρίς στον γάμο μας, έμαθα να μην ανακατεύομαι με τις ενδυματολογικές του επιθυμίες, που ήταν απλές αλλά αδιαπραγμάτευτες. Του άρεσε να πηγαίνει με τα πόδια σ’ εκείνο το οικονομικό κατάστημα και να αγοράζει μαύρα τζιν Levi’s, βαριά μακό φανελάκια μιας συγκεκριμένης μάρκας, και τα μποξεράκια. Δεν θυμάμαι πότε ακριβώς ήταν, αλλά είχαμε αρχίσει την κατ’ οίκον παρηγορητική θεραπεία, και η γενική αδυναμία του δεν του επέτρεπε να ντυθεί μόνος, οπότε τον βοηθούσα να βάλει τα ρούχα του. Ένα από εκείνα τα πρωινά, καθώς έψαχνα βιαστικά στο συρτάρι με τα εσώρουχά του, μου είπε, Όχι τα κόκκινα. Όχι τα κόκκινα; Δεν μου αρέσουν τα κόκκινα. Εννοείς ότι δεν σου άρεσαν ποτέ τα κόκκινα; Φαίνεται πως δεν του άρεσαν ποτέ τα κόκκινα. Έμεναν στο συρτάρι. Κοιτάζοντάς τα πιο προσεκτικά, παρατήρησα ότι φαίνονταν πιο καινούργια από τα άλλα. Αγόραζε τα πακέτα των τριών για τα μπλε και τα πράσινα καρό. Τα κόκκινα ήταν μια θυσία.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=