ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΛΑΨΗΣ 26 Η ανάδυση του Κινήματος των Αδεσμεύτων συνδέθηκε άρρηκτα με το ευρύτερο φαινόμενο της αποαποικιοποίησης και την ταχεία κατάρρευση των ευρωπαϊκών αποικιακών αυτοκρατοριών μετά το 1945. Η αποδυνάμωση των ευρωπαϊκών μητροπόλεων, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη νομιμοποίηση της αρχής της αυτοδιάθεσης, οδήγησε στη γέννηση δεκάδων νέων κρατών, τα οποία εντάχθηκαν σε ένα διεθνές σύστημα στη διαμόρφωση του οποίου δεν είχαν συμβάλει. Για τα κράτη αυτά η ανεξαρτησία δεν σήμαινε αυτομάτως και στρατηγική αυτονομία. Πολλές από τις πρώην αποικίες παρέμειναν εγκλωβισμένες σε σχέσεις οικονομικής εξάρτησης, θεσμικής αδυναμίας και εξωτερικών πιέσεων, γεγονός που περιόριζε δραστικά τα περιθώρια ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής. Η αποαποικιοποίηση δεν οδήγησε στη δημιουργία ενός πραγματικά πολυπολικού συστήματος, αλλά σε μια διεύρυνση της περιφέρειας εντός ενός ήδη αυστηρά ιεραρχημένου διεθνούς πλαισίου. Αντιφάσεις και όρια Η ανθεκτικότητα του διπολικού συστήματος κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου συχνά εκλαμβάνεται ως απόδειξη της επιτυχίας του. Ωστόσο, η σταθερότητα που παρήγαγε υπήρξε ιδιότυπη και βαθιά αντιφατική. Δεν βασίστηκε στην επίλυση των δομικών συγκρούσεων, αλλά στη συγκράτησή τους· δεν θεμελιώθηκε στη συμφιλίωση, αλλά στην αποδοχή ευδιάκριτων ορίων. Το αποτέλεσμα ήταν μία
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=