ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΑΝΟΝΕΣ; 19 κατάρρευση των αγορών, η νομισματική αστάθεια και ο οικονομικός εθνικισμός δεν θεωρήθηκαν απλώς κοινωνικοοικονομικά φαινόμενα, αλλά παράγοντες που υπονομεύουν ευθέως τη διεθνή ασφάλεια. Η μεταπολεμική οικονομική αρχιτεκτονική αποσκοπούσε, επομένως, όχι μόνο στην ανασυγκρότηση και την ανάπτυξη, αλλά επιπλέον στη θωράκιση του διεθνούς συστήματος απέναντι στις αποσταθεροποιητικές συνέπειες των οικονομικών κρίσεων. Μέσω της θεσμικής ρύθμισης της οικονομικής αλληλεξάρτησης, η σταθερότητα επιδιώχθηκε να καταστεί διατηρήσιμη στο διηνεκές. Η οικονομική τάξη αντιμετωπίστηκε ως αναγκαία προϋπόθεση πολιτικής και στρατηγικής σταθερότητας και όχι ως δευτερεύουσας σημασίας συμπλήρωμά της. Η σημασία της οικονομικής διάστασης της μεταπολεμικής τάξης κατέστη ακόμα πιο εμφανής κατά τη δεκαετία του 1970, όταν οι πετρελαϊκές κρίσεις του 1973 και του 1979 προκάλεσαν σοβαρούς τριγμούς στο διεθνές οικονομικό σύστημα. Η απότομη αύξηση των τιμών της ενέργειας, ο πληθωρισμός και η επιβράδυνση της ανάπτυξης ανέδειξαν τα όρια της μεταπολεμικής οικονομικής αρχιτεκτονικής και κατέδειξαν πόσο στενά συνδεδεμένη ήταν η οικονομική σταθερότητα με τη γεωπολιτική ισορροπία. Οι κρίσεις αυτές δεν οδήγησαν σε άμεση κατάρρευση της τάξης, αλλά λειτούργησαν ως καταλύτες αναπροσαρμογών, επιταχύνοντας τη σταδιακή αποδυνάμωση των μεταπολεμικών ρυθμιστικών μηχανισμών. Έτσι, η οικονομική διάσταση της διεθνούς τάξης εισήλθε σε φάση μετασχηματισμού, με συνέπειες που υπερέβησαν το στενά οικονομικό πεδίο. Η εγκατάλειψη του «κανόνα του χρυσού» από τις Ηνωμένες
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=