YRSA SIGURDARDO΄ T T I R 18 κοινόχρηστους χώρους – στο σαλόνι και στην κομψή, μοντέρνα κουζίνα. Δεν γνώριζε τη διαρρύθμιση του υπόλοιπου σπιτιού, πέρα από το ότι υπήρχε μια ξεχωριστή πτέρυγα με υπνοδωμάτια, όπου και οδηγούσαν τώρα τα ίχνη. Η πόρτα που τη συνέδεε ήταν κλειστή, αλλά παρατήρησε κάποιες γρατζουνιές πάνω της. Ήταν κάθετες και διέτρεχαν το ξύλο σε δύο ξεχωριστά σημεία, κάποιες πιο μικρές στα χαμηλά και μερικές μεγαλύτερες και βαθύτερες δίπλα στο χερούλι της πόρτας. Δεν είχε καμία αμφιβολία ότι τις είχαν κάνει τα σκυλιά, ύστερα από άπειρες μάταιες προσπάθειες να περάσουν την κλειστή πόρτα. Ήταν επίσης σίγουρος ότι οι γρατζουνιές ήταν φρέσκες, μιας και το ζευγάρι πάντα επισκεύαζε την οποιαδήποτε ζημιά άμεσα. Ο Καρλ έβαλε τη γωνία του αγκώνα στη μύτη του και άνοιξε την πόρτα του διαδρόμου που οδηγούσε στα υπνοδωμάτια. Ήταν αυτό ακριβώς που φοβόταν: Η δυσωδία ήταν αηδιαστική εκεί και ένιωσε την καρδιά του να χτυπάει δυνατά. Υπήρχαν διάφορες πόρτες, όλες κλειστές. Ακολούθησε τις πατημασιές μέχρι να φτάσει σε μία απ’ αυτές και την άνοιξε, κρατώντας το χέρι του ακόμη πάνω απ’ το πρόσωπό του. Ήταν το κεντρικό υπνοδωμάτιο. Ο Καρλ πάγωσε στο κατώφλι. Μία γυναίκα, που έμοιαζε να είναι η Άσα, βρισκόταν πάνω στο ασυνήθιστα μεγάλο κρεβάτι. Τα σεντόνια ήταν τσαλακωμένα και το διπλό πάπλωμα ήταν στην άκρη του κρεβατιού, με το μεγαλύτερο μέρος του να έχει πέσει στο πάτωμα. Τα μαξιλάρια ήταν ανάκατα· δύο βρίσκονταν στο πάτωμα, ένα ήταν όρθιο δίπλα στο κεφαλάρι. Η Άσα ήταν ανάσκελα, φορώντας μόνο ένα φανελάκι και ένα εσώρουχο. Ένα από τα πόδια της κρεμόταν στο πάτωμα, όπως το πάπλωμα, ενώ το άλλο ήταν λυγισμένο. Τα χέρια της ήταν σε μια περίεργη θέση, το ένα ήταν τεντωμένο μακριά από το σώμα της, σαν να πήγαινε να πιάσει κάτι στον κενό χώρο δίπλα της· το άλλο ήταν λυγισμένο στον αγκώνα, με τα δάχτυλα να
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=