ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΚΡΥΦΤΕΙΣ 17 Αλλά ενώ απομακρυνόταν από το σπίτι, το ξανασκέφτηκε. Η Άσα και ο Ρέινιρ ήταν οι πιο σχολαστικοί άνθρωποι που είχε γνωρίσει: Κάποτε είχαν ζητήσει τη συμβουλή του για να αντιμετωπίσουν τη μυρωδιά της κοπριάς στον στάβλο, ρωτώντας τον αν υπήρχε κάποιο σπρέι ή αποσμητικό χώρου που θα μπορούσε να καλύψει την μπόχα. Τους είχε ανακοινώσει τα δυσάρεστα νέα ότι δεν υπήρχε κάτι τέτοιο· έπρεπε απλώς να τη συνηθίσουν. Άνθρωποι που έκαναν τέτοιες ερωτήσεις δεν θα άφηναν ποτέ το σπίτι τους να ζέχνει στη μέση κάποιου καύσωνα. Δεν υπήρχε ουδεμία αμφιβολία, κάτι πήγαινε πολύ στραβά εδώ. Περπάτησε σβέλτα μέχρι την μπαλκονόπορτα και δοκίμασε το χερούλι. Μπορεί να διέκοπτε την οικογένεια από τον ύπνο της, αλλά δεν μπορούσε να κάνει κάτι γι’ αυτό. Θα ήταν ακόμα πιο δύσκολο να παραδεχτεί στην Έλα ότι είχε κάνει μία ακόμα άσκοπη διαδρομή. Δεν θα τη γλίτωνε λέγοντάς της κάτι λιγότερο από όλη την αλήθεια: Όλα έδειχναν μια χαρά, πέραν, βέβαια, από μια ελαφρά οσμή σάρκας σε αποσύνθεση. Οι γυάλινες πόρτες ήταν τελικά ξεκλείδωτες. Μέσα από το άνοιγμα φώναξε την Άσα και τον Ρέινιρ. Η αχνή –αλλά φρικτή– μυρωδιά ξεχύθηκε έξω, μαζί με την υγρή θερμότητα, συμπυκνώθηκε σε υδρατμούς μέσα στον παγωμένο αέρα, και ο Καρλ έκανε έναν μορφασμό όσο περίμενε κάποια απάντηση. Αλλά δεν ακούστηκε τίποτα. Μπήκε μέσα πριν προλάβει να δειλιάσει και φώναξε ξανά. Και πάλι καμία απάντηση. Το βλέμμα του έπιασε κάποια σκούρα σημάδια που έμοιαζαν με πατημασιές πάνω στο παρκέ δίπλα στην πόρτα. Ήταν το ίδιο παράταιρα με τη δυσωδία στον αέρα, μιας και το πάτωμα συνήθως έλαμπε. Ακολούθησε με το βλέμμα του τις πατημασιές. Διαπιστώνοντας ότι οδηγούσαν από την κουζίνα προς το βάθος του σπιτιού, αποφάσισε να τις ακολουθήσει. Παρόλο που είχε βρεθεί ξανά στο σπίτι, είχε μπει μόνο στους
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=