YRSA SIGURDARDO΄ T T I R 16 θος και τα βουνά στα ανατολικά ήταν λευκά μέχρι εκεί που έφτανε το μάτι· η πανοραμική θέα στην οποία το ζευγάρι έδινε τόση σημασία ήταν ανέγγιχτη σαν ολόφρεσκο σεντόνι. Ο Καρλ όμως δεν είχε έρθει εδώ για να θαυμάσει τη θέα. Έστριψε να δει μέσα από τον γυάλινο τοίχο, με το βλέμμα του να κινείται πάνω από τη μινιμαλιστική κουζίνα: κανένα ντουλάπι στους τοίχους, κανένα χερούλι πάνω στις πόρτες και τα συρτάρια των επίπλων· αν δεν ήταν η εξεζητημένη μεταλλική καφετιέρα και η βρύση πάνω από τον νιπτήρα, θα μπορούσε κανείς να περάσει τα έπιπλα ως μια συνέχεια του καθιστικού που βρισκόταν γύρω από το τζάκι. Πάνω στο τραπέζι της κουζίνας υπήρχε φαγητό που δεν το είχαν μαζέψει. Ο Καρλ ένιωσε ανακούφιση. Η οικογένεια ήταν σίγουρα στο σπίτι και ζωντανή. Θα είχαν φάει κάτι και στη συνέχεια θα έπεσαν για ύπνο. Άρρωστοι, μάλλον, γιατί δεν είχε δει ποτέ οτιδήποτε αφημένο στο τραπέζι μετά το γεύμα. Τώρα, όμως, μπορούσε να διακρίνει ένα ανοιχτό κουτί γάλα, ένα ποτήρι, ένα πιάτο, μια φραντζόλα ψωμί και ένα κομμάτι τυρί, στη συσκευασία του ακόμη. Κανένα σημάδι από σάπιες μπριζόλες όμως. Μπορεί να είχαν πάθει γαστρεντερίτιδα και να είχε παρερμηνεύσει τη δυσάρεστη οσμή που μύρισε μέσα απ’ το γραμματοκιβώτιο. Όμως, παρόλο που ήλπιζε να ήταν αυτή η εξήγηση, βαθιά μέσα του ήξερε ότι δεν θα μπέρδευε ποτέ αυτές τις δύο: όσο άσχημη κι αν ήταν η μυρωδιά του εμετού και της διάρροιας, η δυσοσμία της σάρκας που αποσυντίθεται ήταν απείρως χειρότερη. Η ανεπαίσθητα λουλουδάτη νότα που συνόδευε τη δυσοσμία έδειχνε ότι ίσως κάποιος είχε προσπαθήσει να την καλύψει με κάποιο άρωμα. Ο Καρλ στάθηκε εκεί διστακτικός, αναρωτώμενος τι να κάνει. Η πιο συνετή κίνηση θα ήταν να φύγει αμέσως όσο πιο μακριά γινόταν. Δεν ήθελε να μπει κάποιο απ’ τα μέλη της οικογένειας στην κουζίνα και να τον πιάσει να κοιτάζει μέσα από το τζάμι.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=