Ζούσαμε πάντα σε ένα κάστρο

S H I R L E Y J A C K S O N 16 ασφαλές να περάσω μπροστά από το ταχυδρομείο και το σπίτι των Ρότσεστερ, παρότι δεν μου άρεσε να βλέπω το σπίτι όπου γεννήθηκε η μητέρα μου. Αυτή η πλευρά του δρόμου ήταν γενικά έρημη το πρωί, καθώς ήταν σκιερή, και μετά τη στάση μου στο παντοπωλείο θα περνούσα αναγκαστικά μπροστά από το κατάστημα γενικού εμπορίου για να γυρίσω σπίτι – και δεν άντεχα να περάσω δυο φορές. Έξω από το χωριό, στον Χιλ Ρόουντ, στον Ρίβερ Ρόουντ και στο Ολντ Μάουντεν, άνθρωποι σαν τους Κλαρκ και τους Κάρινγκτον είχαν χτίσει πανέμορφα καινούργια σπίτια. Αναγκάζονταν να περνούν μέσα από το χωριό για να πάνε στον Χιλ Ρόουντ και τον Ρίβερ Ρόουντ, επειδή ο κεντρικός δρόμος του χωριού ήταν ταυτόχρονα ο αυτοκινητόδρομος που διέσχιζε την πολιτεία, εντούτοις τα παιδιά των Κλαρκ και τα αγόρια των Κάρινγκτον πήγαιναν σε ιδιωτικά σχολεία, ενώ τα τρόφιμα έφταναν στις κουζίνες του Χιλ Ρόουντ από τις κωμοπόλεις και την πόλη· η αλληλογραφία τους μεταφερόταν από το ταχυδρομείο του χωριού με αυτοκίνητο, το οποίο διέσχιζε τον Ρίβερ Ρόουντ και ανέβαινε στο Ολντ Μάουντεν, αλλά οι κάτοικοι τουΟλντΜάουντεν ταχυδρομούσαν τα γράμματά τους στις κωμοπόλεις και οι κάτοικοι του Ρίβερ Ρόουντ κουρεύονταν στην πόλη. Πάντα με παραξένευε που οι κάτοικοι του χωριού, οι οποίοι ζούσαν στα μικρά βρομερά σπιτάκια τους