Ζαφειρένια μάτια: Από τον Πόντο στη Θεσσαλονίκη

24 ΣΟΦΙΑ ΗΛΙΑΔΟΥ νο της. Αλλά κι εκείνος φαίνεται πως της είχε ανάλογη αδυναμία: της έστελνε πολλές φορές από το Αικατερινο­ δάρ μικρές πόρπες, τρίπτυχα εικονοστάσια ζωγραφισμέ­ να με αυγό και χρώματα, κομψά δελτάρια και χρήματα για δερμάτινα μποτίνια. Όταν μάλιστα η άλλη αδερφή μου, η Ευγενία, θεωρή­ θηκε μεγαλοκοπέλα, στα είκοσί της χρόνια, μια και δεν έβρισκε γαμπρό του επιπέδου της, ο Θεόφραστος ανέ­ λαβε να την αποκαταστήσει στο Μαϊκόπ. Έτσι η Ευγενία, με το σουβλερό πιγούνι και τα άτονα γαλάζια μάτια, ανέβασε σε μια καρότσα την προίκα της, τα όνειρά της και τη μελαγχολία της και έσπευσε να συναντήσει τον πλούσιο γαμπρό που της έταξε ο αδελφός μας, μέσα σε έναν καταιγισμό συμβουλών της μητέρας, διατυπωμένων εις άπταιστον καθαρεύουσαν. Ενώ εγώ, μικρή και ανυ­ περάσπιστη, έκλαιγα κρυμμένη πίσω από τις βελούδινες κουρτίνες για τον ξενιτεμό της αγαπημένης μου αδερφής. Λίγο καιρό αργότερα έφτασε στο αρχοντικό μας η επι­ στολή του Θεόφραστου Λεοντίδη: η Ευγενία είχε πα­ ντρευτεί τον πλουσιότερο έμπορο του Μαϊκόπ. Το μαγα­ ζί του είχε δύο ορόφους, πηγμένους στα μουσικά όργανα, που τα εμπορευόταν σχεδόν αποκλειστικά, με τεράστια περιθώρια κέρδους. Για την άχρωμη, σχεδόν γεροντοκό­ ρη αδερφή μου, την Ευγενία, το μέλλον προμηνυόταν λαμπρό. Η μητέρα ευχαρίστησε τον Μεγαλοδύναμο για την τύχη του παιδιού της, επίσης εις άπταιστον καθα­ ρεύουσα ν. Σε λίγο έφτασε και η ασπρόμαυρη φωτογραφία των νεόνυμφων. Θυμόμουν χρόνια μετά την εντύπωση που