VOR Πέρα από τον νόμο

VOR – ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΜΟ 15 σκαμπανεβάσματα κι εκείνος ένιωθε ότι μπορεί να κάνει τα πάντα. Καμιά φορά σκεφτόταν πως έμοιαζε λιγάκι με τη χώρα του. Είχε πάρει την κάτω βόλτα. Αν είχε έναν φίλο, θα έκανε πλάκα με αυτό, θα γελούσαν ίσως. Όμως την έβγαζε μονά- χος στο δωμάτιό του, έφευγε μόνο για να πάει στην εφημε- ρίδα. Οι άνθρωποι που έβλεπε βρίσκονταν εκεί, τους βα- ριόταν πριν ακόμα ανοίξει την πόρτα. Τα κείμενά του είχαν χάσει τη σπιρτάδα τους. Τίποτα δεν του φαινόταν σημαντι- κό, τίποτα πια δεν άξιζε τον κόπο. Σάπιζε σαν το φυτό στη γλάστρα. Ο νέος διευθυντής θα τον είχε στείλει προ πολλού για απόσυρση, αλλά ήταν το τοτέμ ενός ολόκληρου κλά- δου. Τον κρατούσαν γιατί τους θύμιζε ποιοι ήταν παλιά, τό- τε που δεν έγραφαν συνθήματα έξω από τα γραφεία τους, την εποχή που δεν τους φώναζαν «ξεπουλημένους». Τον τελευταίο καιρό τον είχαν στριμώξει στο αστυνομικό ρε- πορτάζ, να γράφει για φόνους και ληστείες με τα αρχικά του, ποιον, τον Λεβ, που ήταν το καμάρι της πολιτικής ανά- λυσης. Αλλά όσοι το θυμόνταν ακόμη αυτό είχαν το λιγότε- ρο μισό αιώνα ζωή και αρκετές αμαρτίες στην πλάτη τους. Ο Λεβ πατούσε τώρα το γκάζι και το αυτοκίνητο μού- γκριζε. Ένιωθε να κλοτσάει στα χέρια του και παρακαλού- σε να φτάσει ως το Περεντελκίνο – λίγα χιλιόμετρα υπο- μονή. Το κόκκινο Λάντα του ήταν σκυλί. Αν είχε επιλέξει γιαπωνέζικο, θα τον είχε αφήσει στα κρύα του λουτρού, αλλά το Λάντα ήταν παλιά σοβιετική μηχανή, άντεχε την