VOR Πέρα από τον νόμο

16 ΣΟΦΙΑ ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ κακομεταχείριση και τις κακουχίες. Μόλις πάρκαρε, κοί- ταξε γύρω του τα ψηλά δέντρα που έκρυβαν τα φυλάκια με τις κάμερες και είπε το όνομά του στον φρουρό. Ο Πατερούλης τον υποδέχτηκε με το βρακί, ένα άσπρο σώβρακο που κατέβαινε στο μπούτι του. Από πάνω φορού- σε φούτερ με κουκούλα και στα πόδια του βελούδινες μπλε παντόφλες που είχαν κεντημένο το σήμα του δολα- ρίου με χρυσή κλωστή. Ο Λεβ δαγκώθηκε να μη γελάσει, ύστερα σκέφτηκε πως ο Πατερούλης απλώς φερόταν με άνεση. Δεν τον ένοιαζε τι θα σκεφτόταν ο δημοσιογράφος, του έδειχνε από την αρχή ποιος είχε το πάνω χέρι. Όμως ο Λεβ είχε μάθει τόσα χρόνια σε αυτή τη δουλειά να μην παίρνει τίποτα προσωπικά, να μη χολοσκάει για όσα δεν περνούσαν από το χέρι του. Αρκετές σκοτούρες είχε ήδη στο κεφάλι του, μια συνέντευξη ήταν και θα την έκανε, ο κόσμος να χαλάσει. Ο οικοδεσπότης τον κοίταξε και χαμογέλασε. Βγήκε ο ίδιος να προϋπαντήσει τον καλεσμένο του, πράγμα που του περιποιούσε τιμή, όμως ο Λεβ δεν χαμπάριαζε. Οι σω- ματοφύλακες βρίσκονταν παντού, γίνονταν ένα με τους τοίχους, έμοιαζαν σαν τις σαύρες στον βράχο, έπρεπε να προσέξεις για να τους δεις. Ο Λεβ είχε μετρήσει ήδη επτά και ακόμη δεν είχαν μπει στο δωμάτιο. – Μου είπαν πως είσαι ο καλύτερος, είπε ο δισεκατομ- μυριούχος και του έκανε νόημα να περάσει. Μόνο τα δά- χτυλά μου το ανοίγουν αυτό, βλέπεις; έπιασε το χερούλι