VOR Πέρα από τον νόμο

VOR – ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΝΟΜΟ 17 της πόρτας και το ανοιγόκλεισε. Τέσσερις τόνους ζυγίζει ο μηχανισμός. Στις ελβετικές τράπεζες ασφαλίζει με δύο μα- γνήτες, εγώ ζήτησα τέσσερις. Άκουσες το κλικ; Έμειναν μόνοι σε μια τεράστια σάλα που σφράγισε. Το πρωινό φως χτυπούσε στην τζαμαρία, αντανακλούσε στα λευκά μαρμάρινα πατώματα, ο Λεβ μισόκλεισε τα μάτια του. – Σε κανέναν δεν αρέσουν οι πλούσιοι, ο Πατερούλης έσκυψε στη μεριά του λες και του αποκάλυπτε κάποιο με- γάλο μυστικό. Πρέπει λοιπόν κανείς να λαμβάνει τα μέτρα του, πήρε φόρα και έδωσε μια γερή κλοτσιά στο τζάμι. Βλέπεις; Δεν σπάει με τίποτα, περηφανεύτηκε. – Τι θέλετε από μένα; ρώτησε ο Λεβ. – Θα έρθουμε και σ’ αυτό, έκανε. Ο Λεβ είχε πολλά στραβά, αλλά και ένα καλό. Γαϊδουρι- νή υπομονή, ίσως να ήταν και το σοβαρότερο προτέρημά του. Όλα περνούσαν, έτσι του είχε μάθει η ζωή, ακόμα και αυτά που στην αρχή έμοιαζαν πως δεν θα τελειώσουν πο- τέ. Η πρώην του έλεγε πως η υπομονή ήταν η μεγαλύτερη σοφία του. Σταύρωσε λοιπόν τα χέρια του στο στήθος και ακολούθησε τον οικοδεσπότη, που άρχισε να τον ξεναγεί στο δωμάτιο. Πρώτα του έδειξε τους αναγεννησιακούς πίνακες. Τρεις ήταν, του δέκατου πέμπτου αιώνα, κάποιου Ιταλού που ο Πατερούλης ανέφερε το όνομα κομπάζοντας, μόνο που ο Λεβ δεν το είχε ακούσει ποτέ. Ύστερα τον έσυρε να δει όλες