Τριλογία της Κούβας

BΡΟΜΙΚΗ ΣΑΡΚΑ 41 Ο Φελίπε είχε ήδη εντοπίσει έναν καλό δικηγόρο. Ο θείος, περιέρ­ γως, δεν είχε αφήσει διαθήκη. Πάντοτε έλεγε ότι, όπως και όλη του η οικογένεια, θα ζούσε πάνω από εκατό χρόνια. Κατά συνέπεια, ήταν δύσκολο να οργανωθούν όλα έτσι ώστε από την πρώτη στιγμή ο Φελί­ πε να έχει συμμετοχή στην επιχείρηση. Εκείνος ήθελε να τη μοιράσουν πενήντα πενήντα. Αλλά φοβόταν ότι η θεία δεν θα το δεχόταν. Πώς θα την έπειθε; Ο δικηγόρος κι εκείνος μαζί πήγαν να μιλήσουν με τη θεία, που είχε ανακτήσει επαρκώς τις δυνάμεις της και το είχε σκεφτεί καλύτερα: «Νομίζω ότι έχω καταλήξει σε μια απόφαση. Να σας βάλω έναν καφέ;». Πήγε στην κουζίνα, έδωσε εντολή να ετοιμάσουν καφέ και επέ­ στρεψε στο σαλόνι. «Θα περάσουμε όλη την ιδιοκτησία στο όνομά μου και ο Φελίπε θα προαχθεί από υπάλληλος σε πληρεξούσιο διευθυντή. Φελίπε, γιε μου, έχεις την απόλυτη εμπιστοσύνη μου. Ελπίζω όλα να συνεχίσουν ως έχουν». Ο Φελίπε απέμεινε να την κοιτάζει, χαμογελώντας ελαφρά. Σιω­ πηλός. Μέχρι που ξαναβρήκε τη μιλιά του: «Πολύ καλά, θεία, εάν αυτή είναι η επιθυμία σας, έτσι θα γίνει. Μην ανησυχείτε για τίποτα». Η ζωή της Λουθία είχε αλλάξει ριζικά. Της έδωσαν άδεια μητρότη­ τας από τη δουλειά και ασχολιόταν όλη την ώρα με το μωρό. Το αγα­ πημένο της παιχνίδι ήταν να το κρατά με το αριστερό χέρι και με το δεξί να παίζει ορισμένα απλά ακόρντα από τα παιδικά τραγουδάκια στο πιάνο, για να μην τα ξεχάσει. Με το ζόρι τα θυμόταν, παρόλο που επί είκοσι χρόνια επαναλάμβανε εκείνα τα ακόρντα. Το παιδί καθόταν απολύτως ήρεμο και άκουγε. Εκείνη ζούσε πλέον συνεπαρμένη από οτιδήποτε συνέβαινε στον μικρό. Αντίθετα, ο Φελίπε ίσα που τον κοι­ τούσε. Τον θεωρούσε εμπόδιο στα σχέδιά του. Λίγο πριν κλείσει τον πρώτο του χρόνο, το παιδί έπαθε μια γερή κρίση άσθματος. Το βράδυ, όταν ο Φελίπε γύρισε από τη δουλειά, το παιδί ακόμη ανέπνεε με δυσκολία. Το κοίταξε υποτιμητικά: