Τριλογία της Κούβας

P E D RO J UAN GU T I É R R E Z 40 Ούτε να σκεφτεί δεν ήθελε ένα παιδί τη δεδομένη στιγμή. Αλλά έδω­ σε στον εαυτό του μερικές μέρες για να το σκεφτεί καλύτερα. Και τελικά το χώνεψε. Του στοίχισε να αποδεχτεί την πραγματικότητα. Αλλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτα. Και, μολονότι ήταν μαθημένος να επιβάλει πάντα τη θέλησή του, αυτή τη φορά συμβούλευσε τον εαυτό του: «Είναι αναπόφευκτο. Δεν γίνεται τίποτα. Και ίσως της χρησιμεύσει της Λουθία για να περνάει την ώρα της. Ποιος ξέρει; Μπορεί να είναι κορίτσι. Και να τη βοηθάει». Το 1950 συνέβησαν σημαντικά γεγονότα στις ζωές τους: τον Σε­ πτέμβριο γεννήθηκε ο Φαμπιάν, ένα υγιές και ήσυχο μωρό. Ήρθε στον κόσμο εύκολα, έβγαλε μόνο μία διακριτική και σύντομη κραυγή κι έπειτα σώπασε. Και τον Δεκέμβριο, ο θείος του προσβλήθηκε από πνευμονία, η οποία τον κράτησε στο κρεβάτι για δύο μήνες, με την κατάστασή του να επιδεινώνεται, έως ότου απεβίωσε. Ήταν σχεδόν ογδόντα χρονών, αλλά πολύ υγιής, κι έτσι κανείς δεν φανταζόταν ότι αυτή η ασθένεια θα τον έπαιρνε τόσο σύντομα. Αφού έθαψαν τον θείο, ο Φελίπε συνέχισε να διευθύνει την επιχεί­ ρηση. Περίμενε με σύνεση, μέχρι τη στιγμή που η εξ αγχιστείας θεία του, συντετριμμένη, τον κάλεσε για να συζητήσουν: «Όπως ξέρεις, Φελίπε, είμαι πια πολύ μεγάλη και δεν έχω ιδέα για το πώς να φέρω βόλτα αυτή την επιχείρηση. Δεν έχω την παραμικρή ιδέα, γιε μου. Εσύ τι με συμβουλεύεις;». Ο Φελίπε ούτε που το σκέφτηκε: «Θεία, αυτή είναι μια απόφαση που θα πρέπει να πάρετε εσείς. Βασιστείτε πάνωμου για όλα.Με απόλυτη εμπιστοσύνη, όπως πάντα». «Αυτό ακριβώς κάνω. Φυσικά και βασίζομαι πάνω σου. Αν δεν ήσουν εσύ…» «Τότε θα πρέπει να βρούμε έναν δικηγόρο για να περάσει η επιχεί­ ρηση νομίμως στο όνομά σας, όπως είναι λογικό, κι εγώ θα μπορούσα να έχω κάποια συμμετοχή, εάν συμφωνείτε κι εσείς». «Πολύ καλά, γιε μου, βρες δικηγόρο. Έναν άνθρωπο εμπιστοσύνης. Και θα κάνουμε αυτό που λες. Όσο νωρίτερα τόσο το καλύτερο».