Τριλογία της Κούβας

P E D RO J UAN GU T I É R R E Z 34 Ο Φελίπε εργαζόταν κανονικά και τα Σάββατα, μέχρι να νυχτώσει. Και τις Κυριακές, ξυπνούσαν νωρίς, όπως πάντα, φορούσαν τα καλύ­ τερά τους ρούχα και πήγαιναν στη λειτουργία στις εφτά το πρωί. Η Λουθία εξομολογούνταν και κοινωνούσε. Ο Φελίπε απείχε. Γύριζαν στο σπίτι. Καθισμένοι στις πολυθρόνες, άκουγαν τις ειδήσεις στο ρα­ διόφωνο. Ο Φελίπε δεν αγόραζε ποτέ εφημερίδες ούτε περιοδικά. Ήταν περιττά και άχρηστα έξοδα. Εξίσου άχρηστα όσο και το να ξο­ δεύεις χρήματα σε τσιγάρα και ποτά ή στο εθνικό λαχείο. Όχι, τίποτα από όλα αυτά δεν είχε θέση στη ζωή του. Η μόνη πολυτέλεια που επέτρεπε στον εαυτό του, με απόλυτη μυστικότητα, ήταν η τυπική επίσκεψη σε μία πουτάνα τις Παρασκευές το βράδυ. Δεν ήταν πια η Μπέρτα η Τρελή. Όταν βαρέθηκε εκείνη τη γυναίκα βρήκε άλλη, κι έπειτα άλλη. Έτσι ήταν πιο υγιές, ώστε να αποφεύγει να δημιουργεί συναισθηματικούς δεσμούς. Οι πουτάνες είναι πουτάνες. Και τίποτα παραπάνω. Πρέπει να τις αφήνεις στη θέση τους. Ο Φελίπε ήταν πολύ ικανός με τους αριθμούς, αλλά δεν ήξερε να διαβάζει καλά. Το έκανε με δυσκολία. Αυτό συνέβαλε στο να μην τον ενδιαφέρουν οι εφημερίδες. Ούτε και η Λουθία τα κατάφερνε καλά ούτε με τους αριθμούς ούτε με την ανάγνωση. Έτρωγαν το μεσημε­ ριανό τους. Μιλούσαν πολύ λίγο. Σχεδόν καθόλου. Δεν είχαν τίποτα να πουν ο ένας στον άλλο. Έβαζαν στο ραδιόφωνο κάποιο μουσικό πρόγραμμα, αφού η πολιτική της Κούβας, φυσικά, δεν τους προκα­ λούσε το παραμικρό ενδιαφέρον. Επιπλέον, ήταν όλα τόσο περίπλοκα και γελοία, που κανείς δεν μπορούσε να καταλάβει τι συνέβαινε. Κα­ θόλου ειδήσεις. Μόνο μουσική και τα ρομάντζα που άκουγε η Λουθία. Καμιά φορά, τις Κυριακές το απόγευμα, μετά το φαγητό, έκαναν μια βόλτα προς την παραλία κι έτρωγαν παγωτό στο Louvre, το οποίο ήταν διάσημο για τα παγωτά παραγωγής του. Κι ύστερα για ύπνο, νωρίς νωρίς. Ήταν η μόνη μέρα της βδομάδας που περνούσαν μαζί. Και αντάλλασσαν μόνο λίγες φράσεις. Έτσι πέρασαν τα χρόνια. Στις 7 Ιανουαρίου του 1937 η Λουθία έφτια­ ξε ένα γλυκό για να γιορτάσουν τα δέκα χρόνια ζωής τους στην Κούβα. Λίγες μέρες αργότερα, έλαβε ένα γράμμα από τον πατέρα της. Πρώτη