Τριλογία της Κούβας

P E D RO J UAN GU T I É R R E Z 30 πολύ καλό για σένα. Και μπορώ να τη ρωτήσω εάν είναι διατεθειμένοι να σου δώσουν τη θέση της καθηγήτριας μουσικής». «Αχ, όχι, ντρέπομαι τόσο πολύ!» «Έλα, μην είσαι τόσο συνεσταλμένη. Είναι δύσκολο να εξασφαλί­ σουμε τη θέση, αλλά όχι ακατόρθωτο». «Όχι, αλλά να… εγώ… όχι, όχι». Η Λουθία κοκκίνισε. «Τι συμβαίνει;» «Να… εγώ δεν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου. Η οικογένειά μου δεν μπορούσε να καλύψει τα έξοδα… εν ολίγοις, δεν έχω ούτε πτυχίο ούτε τίποτα». «Ααα». Η Σοφία σκέφτηκε για λίγο. Κι είπε: «Λοιπόν, μπορούμε να δοκιμάσουμε παρ’ όλα αυτά. Ο τολμών νικά». «Να… εγώ… ντρέπομαι ακόμα και να ονειρευτώ μια δουλειά τό­ σο…» «Τι;» «Τόσο υπεύθυνη». «Αχ, σιγά, μην είσαι τόσο συνεσταλμένη. Σου ταιριάζει πολύ, επο­ μένως… αυτό χρειαζόμαστε, ακόμα κι αν δεν έχεις πτυχίο. Το σημα­ ντικό είναι ότι ξέρεις να το κάνεις. Εγώ θα σε βοηθήσω. Έλα πιο νωρίς. Κατά τις εννιά η επιθεωρήτρια θα είναι εδώ». Την επόμενη μέρα, η Λουθία ήταν πολύ αγχωμένη όταν στις εννιά ακριβώς έφτασε στο νηπιαγωγείο. Η επιθεωρήτρια ήταν ήδη εκεί, καθισμένη άνετα και πολύ σοβαρή, ελέγχοντας τα πάντα. Αλλά πήγε καλά. Η Λουθία πολύ αγχωμένη, σηκώθηκε από το σκαμπό αφού συνόδευσε τα παιδιά σε τρία τραγούδια. Και αποχαιρέτησε. Αλλά η επιθεωρήτρια τη σταμάτησε: «Μου είπε η Σοφία ότι σας ενδιαφέρει η θέση». «Εμένα; Όχι, όχι, εεε… όχι, όχι. Δηλαδή, δεν ξέρω». «Όχι;» Χρειάστηκε να επέμβει η Σοφία: