Τριλογία της Κούβας

BΡΟΜΙΚΗ ΣΑΡΚΑ 27 που τις πιπιλούσε τα πόδια. Εκείνη δεν καταλάβαινε πώς την έβρισκε εκείνος ο μειλίχιος και βρομερός Ισπανός, αλλά τον άφηνε να κάνει τα δικά του. «Άσ’ τον τρελό στην τρέλα του» σκεφτόταν. Αφού εκείνος μύριζε κι έγλειφε για λίγο, έπαιρνε εκείνη πρωτοβουλία: του ρουφού­ σε το ματσούκι για κάμποση ώρα κι εκείνος τελείωνε στο στόμα της, ασθμαίνοντας με σπασμούς. Η Μπέρτα χαχάνιζε όταν τον έβλεπε με τα μάτια γυρισμένα ανάποδα, να αγκομαχάει, στα πρόθυρα καρδιακής προσβολής: «Πεθαίνω! Πεθαίνω, Μπέρτα, πεθαίνω!». Αμέσως συνερχόταν. Ανακτούσε την ψυχραιμία του. Κοιτούσε το ρολόι κι έλεγε: «Μένουν πέντε λεπτά». Της έδειχνε το ρολόι για να επιβεβαιώσει, αλλά εκείνη ήταν αναλ­ φάβητη. Και δεν ήξερε να διαβάζει την ώρα, επομένως δεν καταλά­ βαινε τίποτα. Εκείνος ξαναξάπλωνε κι αγκάλιαζε την Μπέρτα για να τη μυρίσει λίγο ακόμα, να νιώσει τη θέρμη της και να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τα πέντε εναπομείναντα λεπτά του συμφωνηθέντος και προπληρωμένου χρόνου. Η Λουθία δεν υποψιαζόταν το παραμικρό σε σχέση μ’ εκείνες τις αταξίες με την αφρικανικής καταγωγής μαυρούλα. Το σίγουρο ήταν ότι μόλις επέστρεφε ο Φελίπε στο σπίτι τις Παρασκευές το βράδυ είχε μια απίστευτη σεξουαλική ορμή. Έφτανε χαρούμενος και έσπαγε στα­ θερά τη ρουτίνα και πήγαινε τη γυναίκα του στο κρεβάτι. Την έβαζε να γδυθεί και της χυμούσε με εξαιρετικά σκληρή στύση, ενώ σκεφτό­ ταν την Μπέρτα. Ωστόσο, δεν έχανε ποτέ τον έλεγχο και την ώρα της εκσπερμάτισης τραβιόταν έγκαιρα και τελείωνε, όπως πάντα, στην κοιλιά της Λουθία. Και πρόσεχε πάντα, γιατί θα μπορούσε να κάνει λάθος και να πει: «Αααχ, Μπέρτα, πόσο μ’ αρέσεις». Όχι! Κανένα λάθος! Νοητικός έλεγχος. Έπειτα δειπνούσαν και συ­ νέχιζαν με το ουίτζα, όπως πάντα. Για τον Φελίπε η ζωή μπορούσε να είναι πολύ ευχάριστη. Και με πολύ μικρό κόστος. Δεν υπήρχε ανάγκη να κάνει υπερβολικά έξοδα.