Τριλογία της Κούβας

BΡΟΜΙΚΗ ΣΑΡΚΑ 19 ταν αστείο. Μέσα σε λίγες μέρες οργανώθηκαν στο Ματάνσας. Νοί­ κιασαν ένα μεγάλο και δροσερό σπίτι, αλλά σε καλή τιμή, στη συνοικία Πουέμπλο Νουέβο. Σε έναν ήσυχο δρόμο, με λιγοστή κίνηση. Ο Φε­ λίπε περπατούσε με γρήγορο βήμα μισή ώρα για να πάει και να ’ρθει στη δουλειά του, η οποία ήταν στην εμπορική ζώνη, στο κέντρο, απέναντι από τον καθεδρικό. Έτσι εξοικονομούσε τα ψιλά για το τραμ. Όλα ήταν απλά και ευχάριστα: η αλλαγή από τη Μαδρίτη στο Μα­ τάνσας, από το κρύο στη ζέστη, από ένα μικροσκοπικό, κλειστό και παγωμένο σπίτι σε ένα άλλο ευρύχωρο, φωτεινό, ανοιχτό, με μια αυλή όπου άνθιζε ένα γιασεμί, ένα νυχτολούλουδο και μια πικουάλα, ο εξωτικός αυτός θάμνος που μοσχοβολούσε σαν μήλο. Τα αρώματα των τριών αυτών φυτών, πάντα ανθισμένων, ανακατεύονταν ακατάπαυ­ στα. Η Λουθία δεν ένιωθε καν να της λείπουν οι γονείς της. Από τη στιγμή που παντρεύτηκε, τους έβλεπε μόνο μία φορά τη βδομάδα: τις Κυριακές, όταν εκείνη κι ο Φελίπε τούς επισκέπτονταν για να φάνε μαζί. Ήταν μια επίσκεψη τριών ωρών, τυπική και βαρετή. Κι αυτό ήταν όλο. Τον Φελίπε τον ενοχλούσαν οι αρρωστημένες εμμονές του Μπερνάρντο. Όταν ο Φελίπε έπιανε το λαδερό, ο Μπερνάρντο αμέσως τον επέπληττε: «Προσοχή με τη σταγονίτσα, ε; Προσοχή με τη σταγονίτσα!». Αναφερόταν στο ενδεχόμενο να λεκιάσει το τραπεζομάντιλο. Αλλά ο Φελίπε, απαθής, απαντούσε: «Ναι, ξέρω, μην ανησυχείτε, κύριε Ραμίρεθ, μην ανησυχείτε για τη σταγονίτσα». Η αλήθεια είναι ότι η Λουθία ένιωσε πολύ καλύτερα όταν παντρεύ­ τηκε και πήγε να μείνει στο δικό της διαμέρισμα με τον Φελίπε. Μα­ κριά από την Καρμέλα και τον Μπερνάρντο. Αλλά τώρα, σ’ εκείνη τη συνοικία στο Ματάνσας, σ’ εκείνο το μεγάλο και σιωπηλό σπίτι, με τη στέγη από κεραμίδια και την έντονη ευωδιά των τροπικών λουλουδιών, ένιωθε ακόμα πιο καθησυχασμένη. Με άλλα λόγια, η Λουθία δεν ένιωθε να της λείπουν οι γονείς της. Στο καράβι είχε αγοράσει δύο έγχρωμες καρτ ποστάλ που έδειχναν το Lucania να οργώνει τον ωκεανό. Φτάνοντας στο Ματάνσας, έστειλε