KALIANE BRADLEY 20 «Τους έχει ρωτήσει κανείς τι πιστεύουν οι ίδιοι;» «Θεωρούν ότι είναι θύματα απαγωγής, κατά κύριο λόγο. Ο 1916 πιστεύει ότι βρίσκεται πίσω από τις γραμμές του εχθρού. Η 1665 πιστεύει ότι έχει πεθάνει». «Και θα μας τους παραδώσετε σήμερα;» «Η ομάδα Ψυχοσωματικής Υγείας πιστεύει ότι η προσαρμογή τους θα επηρεαστεί αρνητικά αν συνεχίσουν να κρατούνται στους θαλάμους» είπε η Αντέλα νέτα σκέτα. Είχαμε αυτή τη διαφωνία –ή μάλλον η Σιμέλια και η Αντέλα είχαν αυτή τη διαφωνία– σε ένα από τα αμέτρητα δωμάτια του Υπουργείου: υπόλευκο με φώτα ένθετα στο ταβάνι, σπονδυλωτό με έναν τρόπο που υπαινισσόταν ότι το άνοιγμα μιας πόρτας θα οδηγούσε σε έναν άλλο πανομοιότυπο χώρο κι ύστερα σε άλλον κι ύστερα σε άλλον. Αυτού του είδους τα δωμάτια είναι σχεδιασμένα να ενθαρρύνουν τη γραφειοκρατία. Η συνάντηση αυτή προοριζόταν να είναι η τελευταία άμεση ενημέρωση των πέντε γεφυρών: της Σιμέλια, του Ραλφ, του Άιβαν, του Εντ και εμού. Είχαμε όλοι μας περάσει από μια διαδικασία έξι γύρων συνεντεύξεων κατά την οποία ένα μεταφορικό φτυάρι είχε ξεθάψει όλα μας τα άπλυτα. «Είστε επί του παρόντος ή υπήρξατε ποτέ κατάδικοι ή εμπλέκεστε με άλλον τρόπο σε οποιαδήποτε δραστηριότητα που ενδεχομένως θα υπονόμευε την ασφαλή διαχείριση απόρρητων πληροφοριών;» Ύστερα ακολούθησαν εννέα μήνες προετοιμασίας. Οι ατελείωτες ομάδες εργασίας και οι έλεγχοι ιστορικού. Η κατασκευή πόστων βιτρίνας στα παλιά μας τμήματα (Άμυνας, Διπλω-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=