Το χρέος που ξεπληρώθηκε αργά

Τ Ο Χ Ρ Έ Ο Σ Π Ο Υ Ξ Ε Π Λ Η Ρ Ώ Θ Η Κ Ε Α Ρ Γ Ά 17 ματα που είχαν να κάνουν με το νοικοκυριό και τα πρωινά έπρεπε να καταβάλλω μεγάλη προσπάθεια για να σηκωθώ από το κρεβάτι. Με το οξύ και ιατρικά εκπαιδευμένο του βλέμμα ο άντρας μου πρέπει να διέγνωσε σωστά αυτή τη σωματική αλλά και ψυχική κόπωση. Αυτό που πραγματικά χρειαζόμουν δεν ήταν παρά μόνο δεκατέσσερις μέρες ξε­ κούρασης. Δεκατέσσερις μέρες χωρίς την κουζίνα, το πλύ­ σιμο, τις επισκέψεις, τις καθημερινές δουλειές, δεκατέσ­ σερις μέρες μόνη μου, να ξαναβρώ τον εαυτό μου και να μην είμαι διαρκώς και μόνο μητέρα, γιαγιά, οικοδέσποινα και σύζυγος του αρχιάτρου. Κατά σύμπτωση η αδελφή μου, που ήταν χήρα, είχε τον χρόνο να έρθει και να μείνει στο σπίτι μας εκείνες τις μέρες · έτσι, τα πάντα ήταν τακτοποιη­ μένα για όσο θα έλειπα κι επομένως δεν είχα πλέον κανέ­ ναν ενδοιασμό να ακολουθήσω τη συμβουλή του άντρα μου και να φύγω από το σπίτι – μόνη μου για πρώτη φορά ύστερα από είκοσι πέντε χρόνια. Μάλιστα περίμενα εκ των προτέρων με ανυπομονησία τη ζωντάνια που θα μου πρό­ σφερε αυτή η χαλάρωση. Μόνο σε ένα σημείο δεν συμφω­ νούσα με την πρόταση του άντρα μου, και συγκεκριμένα με το να περάσω αυτές τις εβδομάδες ξεκούρασης σε σα­ νατόριο, παρόλο που είχε ήδη προνοήσει και επιλέξει κά­ ποιο, με τον ιδιοκτήτη του οποίου ήταν φίλοι από τα νεα­ νικά τους χρόνια. Διότι εκεί θα υπήρχαν πάλι άνθρωποι, γνωστοί, εκεί θα έπρεπε να συνεχίσω να είμαι ευγενική και κοινωνική. Αλλά εγώ το μόνο που ήθελα ήταν να είμαι μόνη με τον εαυτό μου, να περάσω δεκατέσσερις μέρες με