ELAINE GARVEY 24 πάρει πιστοποίηση στο σχέδιο μόδας. Σίγουρα δεν ήμουν η καλύτερη της τάξης, είχα όμως το δίπλωμα. Οι υπόλοιποι στο σεμινάριο ήταν κάποτε εργάτες εργοστασίου που τους είχαν απολύσει και απλώς σιδέρωναν στην πρέσα τα έτοιμα ρούχα, την ώρα που εγώ παιδευόμουν με έναν γιακά ή έβριζα τα σημάδια συναρμογής που δεν συνέπιπταν. Είχα περάσει πολλές ώρες ατενίζοντας έξω από κείνο το παράθυρο του πρώτου ορόφου ενώ περίμενα την καθηγήτρια να έρθει να με σώσει. Δεν έχασε ποτέ την πίστη της σ’ εμένα, όσες φορές κι αν χρειάστηκε να ξηλώσω κάτι και να το πιάσω από την αρχή. Αναρωτιόμουν αν θα της άρεσε να ξέρει ότι τη σκεφτόμουν κάθε φορά που άκουγα την ατάκα της Ελένας στη Σόνια: «Πρέπει να έχεις εμπιστοσύνη στους ανθρώπους, αλλιώς δεν μπορείς να ζήσεις». Το νάιλον είναι φτηνό, είπα στον εαυτό μου. Πίεσε δυνατά και μην το αφήσεις να κουνηθεί. Ο Λόιντ είχε αφαιρέσει το καπάκι, το ταμπλό και την πρόσοψη του πλυντηρίου, αφήνοντας τα σωθικά του εκτεθειμένα. Πήρε μια κούπα από το στραγγιστήρι και έριξε μέσα τις βίδες που κρατούσε στη χούφτα του. «Επιστρέφω στο πι και φι. Πρέπει να πάω προς νερού μου» είπε. Είχα παρατηρήσει ότι απέφευγαν τη λέξη «τουαλέτα». «Μάλλον για τσιγάρο πάει». Η Μάργκαρετ του έσκασε ένα χαμόγελο καθώς εκείνος απομακρυνόταν. Το χαμόγελο έσβησε καθώς κρεμούσε το κεφάλι της και στήριζε το μέτωπο στον αντίχειρα και στον δείκτη, κοιτάζοντας έναν
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=