Το παλάτι του φεγγαριού

Τ Ο Π Α Λ Α Τ Ι Τ Ο Υ Φ Ε Γ Γ Α Ρ Ι Ο Υ 21 δεν υπέκυψε στη διαστροφή του τεχνητού φωτισμού. «Όταν πηγαίνω στο παιχνίδι» έλεγε «τα μόνα αστέρια που θέλω να βλέπω είναι αυτά του γηπέδου. Είναι άθλημα για λιακάδα και πολύ ιδρώτα. Το άρμα του Απόλλωνα να ίπταται στο ζενίθ! Η μεγαλειώδης μπάλα να φλέγεται στον ουρανό της Αμερικής!» Εκείνα τα χρόνια κάναμε ατέλειωτες συζητήσεις για παίκτες όπως ο Έρνι Μπανκς, ο Τζορτζ Άλτμαν και ο Γκλεν Χόμπι. Είχε ιδιαίτερη αδυναμία στον Χόμπι, όμως, όντας συνεπής στην αντίληψή του για τον κόσμο, ο θείος μου δήλωνε ότι αυτός ο παίκτης δεν θα τα κατάφερνε ως πίτσερ, εφόσον το όνομά του πρόδιδε έλλειψη επαγγελματισμού. Τα παλαβά σχόλια αυτού του τύπου ήταν βασικό στοιχείο του χιούμορ του Βίκτορ. Καθώς είχα αρχίσει πια να απολαμβάνω πραγματικά τα αστεία, κατα­ λάβαινα γιατί έπρεπε να λέγονται με σοβαρό ύφος. Λίγο καιρό αφότου μπήκα στα δεκατέσσερα, ο πληθυσμός του νοικοκυριού μας αυξήθηκε σε τρία άτομα. ΗΝτόρα Σάμσκι, το γένος Κατς, ήταν μια στρουμπουλή σαρανταπεντάρα χήρα, με εντυπωσιακά ξεθωριασμένο ξανθό μαλλί και ανασηκωμένα οπίσθια χάρη σ’ έναν σφιχτό κορσέ. Από τότε που πέθανε ο κύριος Σάμσκι, πριν από έξι χρόνια, δούλευε ως γραμματέας στο τμήμα ασφαλειών της Μιντ-Αμέρικαν Λάιφ. Η συνάντησή της με τον θείο Βίκτορ έγινε στην αίθουσα χορού του ξενοδο­ χείου Φεδερστόουν, όπου το συγκρότημα Moonlight Moods κλήθηκε να προσφέρει μουσική διασκέδαση στο καθιερωμένο πρωτοχρονιάτικο πάρτι της εταιρείας. Μετά από ένα θυελλώδες ειδύλλιο, το ζευγάρι ενώθηκε με τα δεσμά του γάμου τον Μάρ­ τιο. Δεν είδα τίποτα κακό στη σχέση αυτή καθαυτή και ανέλαβα με περηφάνια τον ρόλο του κουμπάρου στον γάμο. Μόλις όμως ο κουρνιαχτός άρχισε να κατακάθεται, παρατήρησα με οδύνη ότι η καινούργια θεία μου δεν γελούσε και τόσο πρόθυμα με τα αστεία του Βίκτορ και αναρωτιόμουν μήπως αυτό έδειχνε κάποια