Το παλάτι του φεγγαριού

Τ Ο Π Α Λ Α Τ Ι Τ Ο Υ Φ Ε Γ Γ Α Ρ Ι Ο Υ 19 γές: Φαγκ (το τσιράκι) και Φρογκ (ο βάτραχος), μαζί με αναρίθ­ μητες μετεωρολογικές αναφορές: o Χιονομπαλοκέφαλος, ο Λασπόβροχος, ο Ψιχαλόστομος. Όταν εξαντλήθηκε το θέμα του επιθέτου μου, έστρεψαν την προσοχή τους στο όνομά μου. Το ο στο τέλος τουΜάρκο ήταν αρκετά κραυγαλέο, παραπέμποντας σε παρατσούκλια όπως Τούβλο, Βλήτο, Βούρλο, αυτό όμως που έκαναν οι συμμαθητές μου με άλλο τρόπο ξεπερνούσε κάθε προσδοκία: το Μάρκο έγινε Μάρκο Πόλο. Το Μάρκο Πόλο έγι­ νε Πουκάμισο Πόλο. Το Πουκάμισο Πόλο έγινε Πουκαμισόφατσα και το Πουκαμισόφατσα έγινε Σκατόφατσα, 4 ένα καταπληκτικό δείγμα σκληρότητας που με άφησε εμβρόντητο όταν το άκουσα για πρώτη φορά. Τελικά επέζησα της ένταξής μου στο σχολείο, μου έμεινε όμως η εντύπωση ότι το όνομά μου ήταν απείρως εύθραυστο. Ήταν τόσο στενά δεμένο με την αίσθηση του ποιος είμαι, που θέλησα να το προστατεύσω από οποιαδήποτε περαι­ τέρω προσβολή. Στα δεκαπέντε μου άρχισα να υπογράφω όλες μου τις εργασίες ως Μ. Σ. Φογκ, απηχώντας επιτηδευμένα τους θεούς της σύγχρονης λογοτεχνίας, αλλά ταυτόχρονα χαρούμε­ νος με το γεγονός ότι τα αρχικά μου στέκονταν στο ύψος ενός χειρογράφου. 5 Ο θείος Βίκτορ ενέκρινε ολόψυχα αυτή τη μεταβο­ λή. «Ο καθένας είναι συγγραφέας της ζωής του» δήλωσε. «Το βιβλίο που γράφεις εσύ δεν τελείωσε ακόμη. Άρα, είναι ένα χειρόγραφο. Τι θα μπορούσε να του ταιριάζει περισσότερο από αυτό;» Σιγά σιγά το Μάρκο αποσύρθηκε από την κυκλοφορία. Για τον θείο μου ήμουν ο Φιλέας και, την εποχή που μπήκα στο κολέγιο, για όλους τους άλλους ήμουν ο Μ. Σ. Κάποιοι εξυπνά­ κηδες παρατήρησαν ότι τα γράμματα αυτά ήταν και τα αρχικά μιας αρρώστιας, 6 αλλά εκείνο τον καιρό κάθε επιπλέον συνειρ­ μός ή ειρωνεία που μπορούσα να προσάψω στον εαυτό μου ήταν ευπρόσδεκτος. Όταν γνώρισα την Κίτι Γου, με φώναζε με κά­ μποσα ονόματα, τα οποία όμως αποτελούσαν, ας πούμε, προ