Το παλάτι του φεγγαριού

P A U L A U S T E R 18 Λίγο μετά την άφιξή μου στο Σικάγο, ο θείος Βίκτορ με πήγε να δούμε την ταινία Ο γύρος του κόσμου σε 80 ημέρες . Ο ήρωας αυτής της ιστορίας λεγόταν, βεβαίως, Φογκ, και από κείνη τη μέρα ο θείος Βίκτορ με φώναζε Φιλέα ως έκφραση στοργής – μια μυστική αναφορά στην παράξενη εκείνη στιγμή, όπως το δια­ τύπωσε, «όταν ήρθαμε αντιμέτωποι με τους εαυτούς μας στην οθόνη». Του θείου Βίκτορ τού άρεσε να επινοεί περίπλοκες, παράλογες θεωρίες για τα πράγματα και δεν κουραζόταν ποτέ να μου εξηγεί πόση δόξα έκρυβε το όνομά μου. Μάρκο Στάνλεϊ Φογκ. Σύμφωνα με τον θείο Βίκτορ, αυτό αποδείκνυε ότι είχα στο αίμα μου τα ταξίδια, ότι η ζωή θα με πήγαινε σε μέρη όπου δεν πάτησε ποτέ ξανά άνθρωπος. Το Μάρκο, φυσικά, αναφερό­ ταν στον Μάρκο Πόλο, τον πρώτο Ευρωπαίο που επισκέφθηκε την Κίνα. Το Στάνλεϊ αναφερόταν στον αμερικανό δημοσιογρά­ φο που ξετρύπωσε τον δόκτορα Λίβινγκστον «στην καρδιά της μαύρης Αφρικής». 3 Και το Φογκ αναφερόταν στον Φιλέα, τον άνθρωπο που σάρωσε σαν σίφουνας την υδρόγειο σε λιγότερο από τρεις μήνες. Δεν είχε καμιά σημασία που η μητέρα μου διάλεξε το Μάρκο απλώς και μόνο επειδή της άρεσε ή ότι το Στάνλεϊ ήταν το όνομα του παππού μου ή ότι το Φογκ ήταν ένα λάθος όνομα, το καπρίτσιο ενός ημιμαθή αμερικανού δημόσιου υπαλλήλου. Ο θείος Βίκτορ ανακάλυπτε νοήματα εκεί όπου κα­ νείς άλλος δεν μπορούσε να τα βρει, κι έπειτα, με μεγάλη δεξιο­ σύνη, τα μετέτρεπε σε ένα είδος κρυφού στηρίγματος. Η αλή­ θεια είναι ότι εγώ απολάμβανα όλη αυτή την προσοχή που μου έδειχνε και, παρότι ήξερα ότι τα λεγόμενά του ήταν παχιά λόγια και αέρας κοπανιστός, ένα κομμάτι του εαυτού μου πίστευε κάθε του λέξη. Αρχικά, ο νομιναλισμός του θείου Βίκτορ με βοήθησε να επιβιώσω στις πρώτες δύσκολες βδομάδες στο νέο μου σχολείο. Τα ονόματα είναι ο πιο εύκολος στόχος για κοροϊδία και το Φογκ προσφερόταν για ένα σωρό αυθόρμητες παραλλα